Clowns in de wereld van lucifer en oerknal

Voorstelling: De laatste Lucifer door Orkater, vanaf 8 jaar. Spel: Chris Bolczek, Cees Brandt. Spel en muziek: Wilfrid Snellens, Kees van der Vooren. Tekst: Ko van den Bosch. Gezien: De Vest, Alkmaar. Toernee t/m 30 dec.

Cees Brandt is theatermaker voor kinderen, de groep Orkater is gespecialiseerd in muziektheater. Op initiatief van Brandt kwam het tot samenwerking. Het resultaat is een kindervoorstelling waarin muziek, decor en technologie een even prominente rol spelen als de acteurs.

De voorstelling houdt het midden tussen een sprookje en science fiction. Een sprookje is zij vooral door het decor, een enorme gifgroene berg die misschien ooit doorverkocht kan worden aan de Efteling. De associatie met science fiction ontstaat door het effectieve gebruik van electronica. De belichting ontlokt onvermoed griezelige contouren aan de berg, terwijl een geluidsinstallatie zorgt voor bijpassende klanken van een aanzienlijke volume.

Het begint allemaal nog redelijk normaal. Twee broers willen tegen een achtergrond van bloemetjesbehang een duet voor tuba en trompet ten gehore brengen. In kleding en gedrag heben zij veel weg van clowns. Van de muziekuitvoering komt weinig terecht door een storing in het lichtnet. Als de broers beiden dezelfde gloeilamp vasthouden volgt een oerknal en dan bevinden zij zich in een andere wereld.

Daar wonen twee wezens die ook iets uitstaande hebben met licht; alleen, zij verplaatsen zich dansend en bovendien zijn ze groen. Alles wat de beide broers laten slingeren, bijvoorbeeld een tuba of een rood jasje, wekt de onbedaarlijke lachlust van deze wezens op. Op gezette tijden trekken zij zich terug voor een nummertje ritmische muziek. Dit geeft de broers de gelegenheid om vocaal uiting te geven aan hun emoties; ze zingen bijvoorbeeld dat ze niet bang zijn of dat ze van elkaar houden.

De live muziek en de clowneske grappen weten steeds weer het griezel-effect te relativeren. De taal doet soms moeiteloos mee aan de kinderlijk eenvoudige humor, maar detoneert ook af en toe met gekunstelde geestigheden zoals 'de schaduw heeft het op het licht gemunt'.

De oorzaak van het gegriezel is een Schaduw die al het licht opeet. Gelukkig vinden de broers 'een vreemd soort ijzeren ding, een afgehakt essentieel onderdeel van een belangrijk iets' en dat ding biedt, samen met een doosje lucifers, uitkomst. Na de ontknoping, die een beetje vergezocht is, besluit Orkater de voorstelling alsnog met een verrassend einde.