De ogenschijnlijk moeiteloze swing van Woosnam; Golfprofessional mengt zich met vijf toernooizeges tussen de grootverdieners

ROTTERDAM, 13 nov. Greg Norman en Nick Faldo zijn de nummers een en twee van de wereldranglijst. Beiden hebben een zeer atletisch lichaamsbouw, maar dat zegt echter weinig over het vermogen een golfbal goed te kunnen slaan. Chris Patton weegt 136 kilo en werd vorig jaar amateurkampioen van Amerika en er wordt veel van hem verwacht als professional. Lengte is evenmin een factor die van belang is. In geen enkel instructieboek staat dat 1,63 meter de ideale lengte is voor een topgolfer en toch is Ian Woosnam dit seizoen voor de tweede keer de beste golfer van Europa gebleken. Het heeft zijn spierontwikkeling zeker geholpen dat hij het in zijn jeugdjaren tot de boksselectie van Wales bracht en met de tractor over de landerijen van de boerderij van zijn vader reed.

Maar Woosnam heeft iets wat andere golfers niet hebben. De golfswing vereist een onnatuurlijke beweging en Woosnam slaat de bal ogenschijnlijk zonder enige moeite. Ruud Bos, de beste golfer van ons land, zegt daarover: 'Als je de goede swing eenmaal hebt, moet elke slag een automatisme worden. Zoals een hond met zijn staart kwispelt, moet de golfer iedere slag zonder nadenken op dezelfde manier slaan. Ian Woosnam is daarvan het beste voorbeeld.'

Zonder inzinking en verdeeld over het hele jaar heeft Woosnam vijf toernooien gewonnen in de Europese Tour en is daardoor een van de grootverdieners in de golfsport geworden. Voor het eerst in de geschiedenis heeft de nummer een in Europa meer prijzengeld gewonnen dan de nummer een van de Verenigde Staten: 2,2 miljoen gulden voor Woosnam tegenover 2 miljoen voor Greg Norman. Dat een golfprofessional op zijn 32ste geen sigarenwinkel hoeft te beginnen, bewees de 50-jarige Lee Trevino. In zijn debuutjaar op de populaire Amerikaanse Senioren Tour won hij zeven toernooien en bijna 1,7 miljoen gulden.

Golfpuristen vinden het ronde-gemiddelde echter zeker zo belangrijk als het prijzengeld. En in die categorie is Greg Norman de winnaar met een nieuw record van 69.10, tegen Woosnam 69.66.

Succes

Het succes van Ian Woosnam is tevens het succes van de Europese Tour. Sponsors verdringen zich om mee te kunnen delen in de explosieve groei. Nog maar twintig jaar geleden bedroeg het prijzengeld 825.000 gulden, voor 1991 ligt dat bedrag op 66 miljoen gulden voor 38 toernooien. De vergelijking met de Amerikaanse Tour is voor het eerst precies in evenwicht, ook waar het de verdeling van de spelers in de top-tien van de wereldranglijst betreft; vier om vier.

De organisatie van de Tour kan het zich zelfs veroorloven met ingang van 1992 de startgelden voor de topspelers af te schaffen. Een sponsor die dan toch nog Ballesteros, Faldo, Woosnam, Langer, Lyle, Olazabal en Rafferty startgeld (lees: voorrijkosten) betaalt, zal worden verwijderd uit de Tour.

Maar dat luxe ook kan tegenwerken, bewijst de rel achter de schermen over de Ryder Cup. De tweejaarlijkse ontmoeting tussen de twaalf beste spelers van Amerika en Europa is uitgegroeid tot een van de grote sportevenementen en dreigt nu slachtoffer te worden van het eigen succes. De twee organisaties die verantwoordelijk zijn voor de Ryer Cup, de bond van lesgevende professionals en de bond van spelende professionals, kunnen het niet eens worden over de verdeling van de opbrengsten. Als zij niet voor februari tot een akkoord zijn gekomen, zal de Europese Tour geen spelers afstaan.

Bescheiden

Nederland speelt nog een zeer bescheiden rol in de strijd om ponden en dollars. Het KLM-Open is de enige uiting waarmee ons land op de internationale kaart voorkomt. Hoewel het spel waarschijnlijk in Nederland is begonnen, of althans een vorm daarvan, heeft ons land geen cultuur van golf als sport. De weg om internationaal aansluiting te vinden, is dan ook lang. Toch gloort er af en toe hoop. Rolf Muntz won dit jaar het Britse Open voor amateurs en werd samen met Michael Vogel, Stephane Lovey en Rik Ruts vorige maand in Nieuw Zeeland namens Nederland twaalfde in het wereldkampioenschap, de beste prestatie ooit door een nationaal team geleverd.

In de golfsport is de aandacht zeer sterk op professionals gericht en in die sector is ons land uiterst zwak vertegenwoordigd. Ruus Bos en Chris van der Velde zijn deze week de enige Nederlandse troeven op de zogenaamde Qualifying School in Montpellier, waar meer dan tweehonderd jonge professionals via zes loodzware ronden hun officiele kaart voor de Europese Tour proberen te bemachtigen. Chris van der Velde doet het voortreffelijk en staat halverwege op de zevende plaats. Ruud Bos begon uitstekend met een ronde van 68, maar is inmiddels na drie ronden teruggevallen naar de 52ste plaats. De eerste 50 krijgen hun toegangsbewijs en de afvallers moeten een jaar verder leven met de illusie dat ze het volgend jaar zullen halen. Zij kunnen zich troosten met de gedachte dat ook Ian Woosnam er drie keer over gedaan heeft.