Meeslepende dansdrift bij 'Jazz Exchange'

Vitaliteit, energie en dansdrift zijn de trefwoorden voor het nieuwe programma Jazz Exchange waarmee de groep Djazzex dit seizoen door het land trekt. Zowel bij de dansers als in de choreografieen zijn die elementen volop aanwezig. Het vertoon van zoveel uitbundig fysiek plezier en kunde werkt meeslepend, evenals de gekozen begeleidende muziekstukken. Dat is een zeer te waarderen en niet te onderschatten facet van Djazzex' werk in een land waarin het louter genieten van dans weliswaar veel mensen aanspreekt, doch waar vaak een beetje op neergekeken wordt. Alles wat onbegrijpelijk, vervreemd en schokkend is, krijgt bij voorbaat het stempel 'belangwekkend' omdat het de hersens in werking zou stellen.

Toch is er een en ander aan te merken op het bruisende Jazz Exchange. Het totale programma heeft te veel eenzelfde dynamiek en eenzelfde spanningsboog waardoor het geheel van vier nummers te veel wordt. Dat zijn het vorig jaar uitgebrachte en nu enigszins veranderde Darimana van artistiek leider Glen van der Hoff en zijn nieuwe werk Breakfast in Birma. Daarnaast zijn er twee werken van dansers van andere Nederlandse dansgezelschappen: Patrick Delcrois, werkzaam bij het Nederlands Dans Theater, en Neel Verdoorn, die verbonden is aan Reflex.

Delcrois maakte Un Sac de Noeuds, een vlot, levendig en vakkundig in elkaar gezet ballet dat echter door de verschillende muziekstukken compositorisch als los zand aan elkaar bleef hangen. Neel Verdoorn bracht meer cohesie in haar werk Besieque. Zij gebruikt zowel rustige en heldere als pittige en complexe bewegingen en poses waardoor zij een intrigerende sfeer weet op te roepen. Die sfeer wordt versterkt door het sobere toneelbeeld, een schuin oplopend donker vlak tegen een blauwe horizon, en smaakvolle kostuums. De rol van de opgejaagde, schichtig zoekende eenling bleef wat onduidelijk, maar als geheel is Besieque zeker een aanwinst.

Glen van der Hoffs Breakfast in Birma is evenals zijn eerdere Darimana geinspireerd op zijn gelieerdheid aan het Verre Oosten en in dit geval tevens ook de gebeurtenissen daar in en na de Tweede Wereldoorlog. Het is een theatraal werk waarin de dramatische problematiek niet echt uit de verf komt, maar ook hier is er qua beweging veel opwindends te beleven. Het bijna geheel vernieuwde tienkoppige gezelschap bestaat uit uitstekende dansers, al was er in het groepswerk op deze premiere vaak een grote slordigheid te constateren. De nieuwe balletmeester en repetitor moet maar wat strenger worden.