Malaise Amerikaanse springsport

TORONTO, 12 nov. Frank Chapot is een teleurgesteld man. 'Springsport is vandaag zo leuk niet meer, ' zegt hij gelaten. Een vermoeide constatering van een man die zelf zes Olympische Spelen reed en het Amerikaanse springruiterteam coachte tijdens diverse grote internationale kampioenschappen, zoals de Olympische Spelen van Los Angeles en Seoul en het WK in Aken en deze zomer in Stockholm.

Chapot, de fokker van het talentvolste springpaard ter wereld Gem Twist en trainer van dit paard in samenwerking met Greg Best, is momenteel in een rechtszaak verwikkeld. Die werd aangespannen door de amazone Debbie Dolan. Met Chapot zijn nog drie personen en twee organisaties, de Amerikaanse Concoursorganisatie en de Paardesportbond aangeklaagd. De reden: mevrouw Dolan viel net buiten het WK-team voor Stockholm en dat was volgens de amazone niet op objectieve criteria gegrond. Een bijkomende reden is ongetwijfeld te vinden in het feit dat vader Dolan eigenaar is van een opkomend tv-station Sports Channel America en net alle rechten voor de wereldspelen had gekocht.

Chapot heeft sombere vooruitzichten. De afwikkeling van de rechtszaak zal toch zo'n twee jaar in beslag nemen en de verdediging kost geld. Een ander somber vooruitzicht is de ontwikkeling van de Amerikaanse springsport. 'Ik voorspel, ' zegt Chapot donker, 'dat de tijd voorgoed voorbij is dat een Amerikaans springruiterteam waar ook ter wereld zal kunnen zegevieren in een landenwedstrijd. Het na Stockholm nieuw gekozen selectiesysteem is slecht voor de paarden, het is slecht voor de resultaten, maar het is voor een ding goed: we kunnen niet meer vervolgd worden. Ons rechtssysteem dwong ons tegen de sport te kiezen. Je kunt hier derden om allerlei redenen aanklagen en het kost altijd tijd en vooral veel geld, dat niet op een verliezer te verhalen is.'

Top vier

Dit selectiesysteem dat volgens Chapot nu tegen de sport werkt, is uitsluitend gebaseerd op objectieve criteria. Voor uitzending naar gewone landenwedstrijden gaat de top vier van een lijst die samengesteld is aan de hand van gewonnen bedragen. Verder worden voor WK's en Olympische Spelen vier wedstrijden aangewezen die tellen. Een paard dat met opzet selectief wordt ingezet, komt dus nooit meer in een landenteam terecht. Een verblijf in het buitenland, een tijdelijke blessure, dat alles kan niet meer als excuus gelden voor het missen van een wedstrijd. Wanneer deze criteria voor de WK in Stockholm van kracht zouden zijn geweest, zou bijvoorbeeld Gem Twist daar niet geweest zijn. Deze miraculeus springende schimmel die de hele WK de minste fouten maakte, werd daar wel vierde.

Chapot heeft de bloei van de Amerikaanse sprinsport aan den lijve meegemaakt en het is wel heel zuur dat hij nu noodgedwongen aan de kant staat te kijken naar haar ondergang. 'De Europese springsport is er een stuk beter aan toe, ' denkt Chapot. 'Niet alleen wegens totaal andere rechtssystemen, maar omdat jullie Europeanen nog veel dichter bij het paard staan. De springsport stelt in de Verenigde Staten niets voor als publiekssport. Het is een en al baseball, football en ijshockey wat de klok slaat. Maar in de jaren vijftig, toen alles hier al helemaal geautomatiseerd was, werd er in Europa nog met paarden gewerkt. De paardentraditie is groter en daarom kan de sport in Europa de competitie met andere sporten beter aan.'

Chapots woorden over Amerikaanse landenteams die nooit meer zullen winnen, werden in Toronto overigens bijna gelogenstraft. Tijdens de afsluitende wedstrijd van een serie van twintig landenwedstrijden om de HCS Nations Trophy was het Canadese geheime wapen Big Ben met Ian Millar hard nodig om in een barrage de Verenigde Staten uiteindelijk naar het tweede plan te verwijzen. De tolale serie landenwedstrijden werd gewonnen door Frankrijk, die met zes overwinningen waaronder in Aken, het maximale aantal punten scoorde. De Verenigde Staten werden uiteindelijk vijfde. Altijd nog beter dan de achtste plaats van de Nederlandse springruiters, traditie of niet.