Man van staal; NAWAZ SHARIF

Nawaz Sharif, de nieuwe premier van Pakistan, heeft een vriendelijk voorkomen; hij drukt zich in zijn openbare optredens bijna op een verontschuldigende manier uit. De 41-jarige conservatieve Sharif wekt de indruk tot nu een zorgeloos bestaan te hebben geleid en dat klopt. De zoon van een welgestelde staalfabrikant in de provincie Punjab heeft zich nooit hoeven te bekommeren om zijn inkomen. De familie Sharif is al jaren een van rijkste van Pakistan, zodat Nawaz zich geheel kon wijden aan zijn grote hobby: de politiek.

Pakistan is het land bij uitstek waar mensen 'voor de politiek' kunnen leven, en niet 'van de politiek', zoals een beroepspoliticus. Afkomst en status zijn belangrijker dat inzicht.

Zeven jaar geleden vroeg de toenmalige president Zia Ul Haq aan Sharif, volksvertegenwoordiger in het parlement van Punjab, minister van financien te worden in de provincie. In Punjab woont 60 procent van de Pakistanen en hebben de belangrijkste economische activiteiten plaats. De regering van Punjab is altijd een wachtkamer voor het nationale kabinet geweest, met uitzondering van het premierschap. Zia loodste Sharif in 1985 de regering in Islamabad binnen.

Van Sharif werd weinig gehoord, maar achter de schermen bouwde hij aan zijn politieke opmars. De dood van Zia in augustus 1988, onder onopgehelderde omstandigheden, en de overwinning van Benazir Bhutto in dat jaar zetten een lelijke streep door de ambtities van Sharif. In een tactische manoeuvre gaf hij zijn parlementszetel op een trok zich terug in zijn bolwerk Punjab, van waaruit hij, met de steun van president Ghulam Ishaq Khan, de regering Bhutto begon te ondermijnen.

Sharif werd voorzitter van de Islamitische Democratische Alliantie (IJI), een los verbond van partijen die elkaar vonden in hun afkeer van Bhutto. Vorigemaand sloeg de IJI haar slag. Na het ontslag van Benazir Bhutto wegens vermeend machtsmisbruik en corruptie, wist de IJI de verkiezingen op overtuigende wijze te winnen, waarna Sharif aan het langste eind trok in de interne concurrentie met andere gegadigden voor het premierschap.

Het beleid van Nawaz Sharif, de eerste premier uit Punjab zal ondanks het uiterlijke grote verschil met Bhutto weinig anders zijn. Bhutto's politiek van privatisering en het stimuleren van het bedrijfsleven zal onder Sharif worden voortgezet. En ondanks het islamitisch reveil in Pakistan heeft Sharif gezegd geen fundamentalist te zijn.