Wereldkampioen Frans Gobel kijkt al uit naar de Olympischezware skiff

ROTTERDAM/LAKE BARRINGTON, 5 nov. De roeier Frans Gobel heeft zijn wereldtitel in de lichte skiff geprolongeerd. De 31-jarige arts is sinds zijn WK-zege van vorig jaar ongeslagen en de eerste Nederlander die een wereldtitel met succes verdedigt. Het goud van Gobel was een van de vier medailles die de Nederlandse equipe afgelopen weekeinde op Lake Barrington (Australie)veroverde.

Op Tasmanie kwam Gobel afgelopen zaterdag niet echt in gevaar. In zijn finale vormde alleen de Belg Wim van Belleghem een bedreiging. Gobel ving de eindsprint van zijn tegenstrever echter beheerst op. Na afloop reageerde de wereldkampioen zakelijk: 'Missie geslaagd.' Hij blikte vooruit naar de Olympische Spelen van 1992. Daar bestaat de categorie tot 72,5 kilogram niet, maar onder gunstige omstandigheden kan Gobel ook in de zware categorie concurreren. Dat zal moeten gebeuren in de skiff. Zijn werk in een ziekenhuis en zijn vaderschap staan geen vaste trainingstijden met een ploeg toe.

Bij de lichtgewicht vrouwen sloeg de skiffeuse Laurien Vermulst toe met een zilveren medaille. Voor het derde achtereenvolgende jaarmocht zij het erepodium bestijgen. In 1988 werd de 30-jarige Utrechtse wereldkampioen in de dubbeltwee, vorig jaar scoorde zij met brons in het solonummer. Lang leidde Vermulst het veld van zes finalisten om pas in de laatste 200 meter door de Deense Mette Bloch Jensen gepasseerd te worden.

Euforie

Met een bronzen medaille voor de vier zonder stuurman Mark Emke, Frank Gerritse, Pim Laken en Han de Regt haalde de Nederlandse lichte equipe een derde plak binnen. De euforie na afloop gold vooral de uiterst technische slag Emke. Deze moest voor eremetaal meer dan tien jaar terug. In 1978 en '79 won hij zilver en brons in de lichteacht. Bij drie medailles stokte de golf van 'licht' succes. De dubbeltwee Boddeke/Van Bekkum strandde op een vierde plaats, evenals de gelegenheidsdubbelvier Gobel/Boddeke/Van Bekkum/Hanning. Voor de vrouwen dubbeltwee en WK-debutant Schot/Rip was niet meer dan een bijrol in de kleine finale weggelegd.

Bij de zware mannen bleven juist de favorieten ver van het erepodium verwijderd. De wereldkampioenen in de dubbelvier konden alleen aan het startponton nog denken aan het verdedigen van hun titel. Arisz, Van den Eerenbeemt, Maasdijk en Kelderman belandden gisteren vier seconden achter de oppermachtige Sovjet-ploeg op een vijfde plaats. De terugval van de ploeg van coach Jan Klerks kwam na een moeilijk seizoen niet als een verrassing. Slagroeier Arisz (20) werd in de zomer lange tijd uit de boot gehouden door de ziekte van Pfeiffer. Daarna koos hij nog, ondanks de afkeuring van zijn ploeggenoten, voor de kennismakingstijd van het Amsterdamse Studentencorps.

De dubbelvier haalde nog wel, dankzij een goede halve finale, de eindstrijd. Dubbeltwee-roeiers Nico Rienks en Ronald Florijn slaagden daar niet in. In de 'kleine' finale vormden de Olympische kampioenen een vreemde eend in de bijt. Die rol paste de winnaars van het WK-zilver van vorig jaar nauwelijks. Ze werden verslagen door de Sovjet-twee en kwamen niet verder dan een achtste plaats in het totaalklassement.

Succes bij de zwaargewichten moest deze keer komen van de vier zonder stuurman. De boordroeiploeg (een riem de man) van coach Walther den Bieman verzilverde een duizelingwekkende eindsprint op de meet. Alleen Australie wist aan de rush van Schwarz, Krijtenburg, Van der Zwanen Peters te ontsnappen. De tweede plaats op de wereldranglijst komtvoor de vier na een heel succesrijk seizoen en een langdurige stilte in het zware boordroeien. Nederland moet daarin acht jaar terug voor een medaille. De beheerst roeiende ploeg vertrouwde in de WK-finale op zijn fameuze eindschot. Deze kwam op het laatste interval.

Zware vrouwen

Bij de zware vrouwen zorgde alleen skiffeuse Harriet van Ettekoven voor opwinding. Zij roeide zich in de finale stuk op Westduitse winnares van de wereldbeker, Titie Jordache, en moestnaar huis met, alweer, een vierde plaats. De dubbeltwee en twee zonder stuurvrouw kwamen niet verder dan de kleine finale.