Verwensing van de lente

In de weiden waar het vroor

daar was ik wie ik was:

voeten in groeiend ijs,

vuur uit een dak

dat door de duiven

tot een zee herschapen werd,

rottende snoek

jaagt op de voeten van een meisje

voor een tram gooit zich

wie vluchtend weg wou

van wat ik toen,

voor een keer,

gezegd kon krijgen:

dat ijs en pijn

zich diep verstrengelden

in figuren, ongevraagd,

en als dan toch nog

water tussen lis en

dode salamanders klokt:

weiden voor altijd weg,

een tandemfiets, we vielen,

en niets dan in je wangen bleef

van al die koude, helder en voorgoed.

Stefan Hertmans (Gent, 1951) publiceerde onder meer de dichtbundels Ademsuil (1984), Melksteen (1986) en Bezoekingen (1988). Daarnaast schreef hij de roman Ruimte (1981), de verhalenbundels Gestolde wolken (1987) en De grenzen van woestijnen (1988) en de essaybundels Oorverdovende steen (1988) en Sneeuwdoosjes (1989). Zijn werk is verkrijgbaar bij uitgeverij Meulenhoff/Kritak.