Controle bij stallen van Jumping Amsterdam is nog nietwaterdicht

AMSTERDAM, 2 nov. Het was even wennen op de eerste dag van de 33ste Jumping Amsterdam. Dat gold zowel voor de prestaties in de grote zandbak van de RAI als voor de controle in de stallen. De organisatoren hebben dit jaar voor het eerst, volgens de nieuwe richtlijnen van de Internationale Hippische Federatie, besloten verscherpte veiligheidsmaatregelen te nemen bij de onderkomens voor de dieren van de deelnemers. Dat houdt in, dat alleen de ruiter of amazone, een verzorger en een eigenaar met een gele polsband toegang tot de stallen hebben. Ieder ander moet eerst toestemming vragen bij de veterinair prof. dr. Henk Breukink van de universiteit van Utrecht, die tot supervisor is benoemd.

Breukink zelf moest echter in de vroege ochtend constateren dat de controle nog aan alle kanten rammelde. 'Ik kon gewoon binnenwandelen met mijn koffertje met spullen', zei hij. 'Er was niemand te bekennen. Een kwaadwillende had zo zijn snode plannen uit kunnen voeren. Ik hoorde later, dat iedereen aan het ontbijten was.' Breukink juicht de voorschriften voor een verscherpte controle overigens toe, al zet hij er ook bepaalde kanttekeningen bij. 'Het moet niet veel verder gaan. Zodat we eindigen met op elke hoek van de stalruimte een wachttoren met een militair, die zijn geweer in de aanslag houdt. Er zijn grenzen.'

'Uiteraard moet er een behoorlijke controle zijn. De ruiters hebben daar ook zelf vaak op aangedrongen. Zij stoorden zich aan de vele onbevoegden, die maar in en uit liepen bij de stallen. Soms konden de verzorgers niet eens behoorlijk hun werk doen. Een paar jaar geleden nam een eigenaar me in Rotterdam mee naar de stal, waar zijn paard stond. Hij wees naar een prullebak, waar vier lege zakjes butazolidine lagen. De man wees er op, dat hij niet wist hoe ze daar gekomen waren. Hij vertelde het me maar bij voorbaat, omdat hij bang was anders beschuldigd te worden. Ik wil er maar mee illustreren wat er zoal mogelijk is. Dit soort dingen hopen we nu met de strengere controles te voorkomen. Al kan ik nog steeds geen volledige garantie geven, dat er geen mazen in het net zijn.'

Niemand zat op het puntje van zijn stoel op de openingsavond van het internationale concours hippique in de RAI. De Europahal was redelijk gevuld, maar aan het geluidsvolume in de hal zou je dat niet zeggen. Het wat ingetogen publiek bracht het uiteindelijk nog tot ritmisch meeklappen op de muziek wanneer, als besluit van de avond paardesport, bij het shownummer acht witte Lipizzaner hengsten uit het Joegoslavische Lipica harmonisch leken te dansen op de muziek. Beschaafd genieten van sportieve klasse, dat is paardesport op Jumping Amsterdam.

Vorig jaar hield de organisatie van Jumping een enquete onder de bezoekers. Uit de antwoorden bleek dat tachtig procent uit Amsterdam en directe omgeving komt en dat 92 procent de zakelijke contactmogelijkheden aan zijn laars lapt, maar puur uit belangstelling voor de sport het complex betreedt. In een vernieuwde publiciteitscampagne werd daar dit jaar stevig rekening mee gehouden. Zo kreeg het bioscooppubliek een spot te zien van huppelende mensen in een typisch Amsterdamse decor afgesloten met de tekst: 'Jumping Amsterdam, 1-4 november'. De spot werd dinsdag ook als Ster-reclame uitgezonden.

Het liep de eerste dag niet bepaald storm. Het weinige publiek zag hoe Michael Klimke de Prix St. Georges won. In de veel zwaardere Grand Prix moest hij de Russische amazone Nina Menkova met Dikson voor laten gaan. De Belg Ludo Philippaerts won het eerste springnummer.