Windvlaag fataal voor aspiraties van roeiduo op WK

ROTTERDAM/LAKE BARRINGTON, 1 nov. De Olympische kampioenen Nico Rienks en Ronald Florijn zijn afgelopen nacht uitgeschakeld voor de finale van de wereldkampioenschappen roeien in Tasmanie. De val van de medaillefavorieten was diep en hard. Na de zege in Seoul en wereldzilver op de WK van vorig jaar, vormde een vierde plaats alles wat de halve finale de roeigiganten opleverde. De roeiers eindigden achter de regerend wereldkampioenen uit Noorwegen, de DDR en een obscure Amerikaanse combinatie.

De roemloze uitschakeling komt na de overwinning op de belangrijke Rotsee-regatta eerder dit jaar als een donderslag bij heldere hemel. Daar bleken de roeiers nog in staat te vlammen op het beslissende moment. Op andere wedstrijden liet het tweetal vaak weinig van zich horen. 'Uiteindelijk telt alleen het WK', was dan het steevaste commentaar.

Vannacht bleek alleen een harde windvlaag al voldoende Rienks en Florijn uit evenwicht te brengen. De dubbel voerde toen nog met de Oostduitsers het veld aan. 'Opeens, baf! Een enorme tegenwind na 500 meter, net toen wij aan het herstellen waren van onze start', vertelde boegroeier Florijn. 'Tijdens de start dachten wij nog: dit wordt het helemaal. Maar er gebeurde niets. Je probeert nog een eindsprint. Maar dat zat er gewoon niet meer in. Harder konden we niet. Laten gaan doe je weleens op de Bosbaan, maar niet hier. Het was gewoon heel vreemd.'

Tegenwind

Ook Rienks klaagde over de onverwachte tegenwind. 'Dat konden wij op de een of andere manier niet aan. Het roeien werd enorm zwaar. Halverwege lagen we met vier ploegen op een lijn. We dachten, dat halen we nog wel, de Amerikanen zullen wel afzakken. Maar het was een heel verwarrende wedstrijd. Die enorme windvlagen haalden ons volledig uit ons ritme. Als je dan heel moe wordt, wordt het moeilijk.'

De vaandeldragers van het Nederlands roeien hadden vanmorgen moeite de uitschakeling tot zich te laten doordringen. 'Ik heb het gevoel alsof ik heb gedroomd', aldus Rienks. 'Het lijkt wel alsof het niet echt gebeurd is', luidde het commentaar van Florijn.

De Olympische vlam van Rienks en Florijn vond zijn einde in Lake Barrington. 'Wij hebben onze successen door de jaren heen gehad. Je kunt jezelf niets verwijten. Wij hebben ons best gedaan', aldus Florijn. Een groot gedeelte van de Nederlandse roei-equipe bleek de fakkel te hebben overgenomen. Nederland is in de finale van dit weekeinde met acht ploegen vertegenwoordigd. Een indrukwekkende score. De gevolgen van de val van Rienks en Florijn zullen zich deze winter zeker doen voelen. Beide roeiers hebben zich voorgenomen pas na de Olympische Spelen in 1992 met roeien te stoppen. Verschuivingen in de bezetting van de Nederlandse succesnummers, de dubbeltwee en de dubbelvier, lijken zeker.

De golf van Nederlands roeisucces, ooit door Rienks en Florijn opgestart, lijkt in Tasmanie nog niet gesmoord. De wereldtitelhouders in de zware mannen-dubbelvier bereikten via 'de zwaarste race van ons leven' de finale. Dat geldt ook voor de vier zonder stuurman. Bij de lichte mannen drongen de vier zonder stuurman, de dubbeltwee, de dubbelvier en de skiff door tot de finale. Dit laatste gebeurde door een onbetwiste zege van Frans Gobel, die regelrecht op een tweede gouden medaille lijkt af te roeien.

Vrouwen

Bij de vrouwen treden de zware skiffeuse Harriet van Ettekoven en de lichte skiffeuse Laurien Vermulst aan in de finale. Coach Jan Klerks is met de zware dubbelvier en Van Ettekoven wederom met twee ploegen in de finale van het wereldkampioenschap vertegenwoordigd.