Zondebok

'De leeuw heeft de dompteur opgegeten' schreef Hans van Echtelt in het Utrechts Nieuwsblad. Hij bedoelde de ontheffing van Cees Loffeld als trainer-coach van de FC Utrecht. Het was natuurlijk een vorm van ontslag op staande voet, want de uit zijn betrekking verwijderde man kon onmiddellijk naar huis en hoeft niet terug te komen, maar zijn salaris wordt doorbetaald tot 1 juli volgend jaar en de verantwoordelijken kunnen zichzelf dus voorhouden dat zij zich keurig aan hun verplichtingen hebben gehouden. Maar is dat wel zo? Weliswaar staat de club er slecht voor, maar het seizoen is nog jong en er is nog totaal niets beslist, ook in november en december nog niet. Waarom dan die haast?

Omdat in het profvoetbal zo veel groot geld omgaat, dat behoorlijke resultaten absoluut noodzakelijk zijn om sponsors en publiek tevreden te stellen. Die wetenschap brengt met zich mee dat bestuurders altijd de angst meetorsen dat het wellicht mis zal gaan. 'Met 30 punten moeten we veilig zijn'. Die kreet hoor je in bestuurs- en kleedkamers al in de maand oktober, op een moment dat zelfs Ajax en PSV in theorie nog niet veilig zijn. Angst beschadigt de normale hersenwerking. Geduld vliegt het raam uit en paniek wordt door de voordeur binnengelaten. Er moet iets veranderen en wel als de gesmeerde bliksem. Aangezien je toch niet het hele elftal bij kop en kont kunt pakken en op de spelersmarkt gooien, herinnert men zich de trainer. Die ene man die de heren moet laten voetballen zodat er punten komen en sponsors en publiek tevreden zijn.

Nu heb ik nergens gehoord of gelezen dat Loffeld zijn best niet deed of in het algemeen een onbekwame functionaris was. Toch maakte men hem achteraf een verwijt. Hij zou 'te keurig' zijn geweest. Inderdaad maakt de kleine oefenmeester een beschaafde indruk en eigenlijk is het een schande als dat zijn handicap zou zijn geweest. Kunnen dan uitsluitend asociale schreeuwlelijkerds succesvol werkzaam zijn in deze tak van entertainment? Gravend in mijn geheugen komen namen van correcte trainers bovendrijven: de Tsjech Jezek, de Duitser Beckenbauer, de Hongaarse Roemeen Elek Schwartz, de Nederlanders Westerhof en Bert Jacobs een tamelijk willekeurige greep, want wie weet welke kunstgrepen of andersoortige manipulaties de heren toepassen als zij met een of meer spelers alleen zijn. Het jagen op resultaat verdraagt geen schoonheidsprijzen. Maar het blijft een bedenkelijk feit als men reeds na zeven wedstrijden (en vier punten) niets anders weet te bedenken dan die ene man de laan uit te zenden en een opvolger binnen te halen die men vorig jaar niet wilde hebben en die nu de reddende engel moet worden.

Omdat voetballers toch wel degelijk over enig gevoel beschikken, hebben diverse spelers van de FC Utrecht openlijk betuigd dat het voorlopig uitblijven van succes niet de schuld van Loffeld was maar hun eigen toedoen. Krokodilletranen? Aanvoerder Johan de Kock vond het eigenlijk ongeoorloofd om een voor twee jaar aangestelde trainer niet diens volle tijd te laten uitdienen. Maar hoe aardig en fatsoenlijk men Loffeld ook vond, het kwam toch niet tot een massaal spelersprotest. Of men had niet in de gaten dat zij, indien verenigd, wel degelijk invloed hadden kunnen uitoefenen, of zij wilden persoonlijk geen problemen met het bestuur. Een bestuur, dat het pluche van de zetels bezet hield. 'Ik zal nooit meer een trainer aanstellen zonder ervaring in het betaalde voetbal', verklaarde voorzitter Aalders. Nu was die trainer zowat een dozijn jaren coach van stadgenote Elinkwijk geweest en hij had zelfs nog in de Galgenwaard gevoetbald, dus men werd geacht hem als de eigen broekzak te kennen.

Zou hij meer hebben moeten bulderen? Haalde men Ab Fafie uit Nieuw-Beijerland weg (waar hij net zijn huis stond te behangen) nadat hij destijds bij Feyenoord de woestijn was ingejaagd en ook in Griekenland weinig potten had kunnen breken, omdat men een ongecompliceerde bulderbas voor de groep wenste? Voorlopig heeft het weinig geholpen. Beide wedstrijden onder de nieuwe leiding leverden geen enkel doelpunt op, al was de remise tegen Ajax geen slechte prestatie (maar dan wel uitsluitend verdedigend). Helaas is het slecht redeneren met een bestuur dat weet dat er voor ruim een miljoen gulden in nieuwe spelers is geinvesteerd en dat niet kan inzien dat het tijd kost om die nieuwe hap te integreren.