Waterpolocoach stelt eigen positie na debacle terdiscussie

DRACHTEN, 29 okt. Bondscoach Rob Schouten van de waterpoloploeg sluit niet uit dat hij persoonlijk consequenties zal trekken uit het teleurstellende optreden van het Nederlandse team op het WK-kwalificatietoernooi dit weekeinde in Drachten. Gisteren had het zevental voldoende aan een gelijkspel tegen Canada, maar zelfs die op papier kinderlijk eenvoudige opdracht werd niet gehaald. De Canadezen wonnen met 11-10 en gaan in januari naar het Australische Perth. Schouten, die sinds hij aan het bewind is nauwelijks een behoorlijke prestatie met Oranje heeft kunnen neerzetten, denkt dat de nationale ploeg een 'nieuwe impuls' nodig heeft en zei na het debacle van Drachten eerst voor zichzelf alles op een rijtje te willen zetten.

Uitgerekend nu het Nederlandse clubwaterpolo op Europees niveau weer een beetje meetelt en de Stichting Topwaterpolo had gezorgd voor een garantie van een ton om met enige financiele armslag tot het wereldkampioenschap en de zelfs de periode erna te kunnen werken, zou de bondscoach best eens tot de vaststelling kunnen komen dat hij niet de man is die de aanwezige individuele kwaliteit tot een samenhangende, gemotiveerde eenheid kan vormen. Een conclusie waar de waterpolocommissaris van de zwembond, Piet de Raad, absoluut niet aanwilde. 'Als er zeven, acht doelkansen niet benut worden in een wedstrijd... moet ik dan naar de coach gaan kijken? De spelers hebben het verknald.'

Vrijdagavond keken de Nederlandse spelers voldaan naar het erbarmelijke spel van Canada en Mexico, de twee andere deelnemers aan het mini-toernooi met de zestiende plaats voor Perth als inzet. De Canadezen wonnen met 5-4 en Schouten stelde vast: 'Als je dit niet haalt is het om te huilen'. Toch kwam er een waarschuwingssignaal tegen te overdreven zelfvertrouwen toen zaterdag Mexico met moeite werd verslagen. Alleen de tweede periode, toen routinier Stan van Belkum zijn aanvallende kracht in treffers uitdrukte, was Nederland productiever: 6-2. De andere periodes waren de partijen qua doelpunten in evenwicht.

Missers

Opmerkelijk was het grote aantal missers, een beeld dat zich gisterochtend herhaalde. Nederland nam een snelle 3-0 voorsprong en hield de wedstrijd tot en met de derde periode in handen omdat Canada nog slechter was. Toen in het begin van de laatste zeven minuten zuivere speeltijd Canada met twee treffers de aansluiting (8-8) tot stand bracht sloop de onzekerheid nog nadrukkelijker binnen. Het onvermijdelijke gebeurde: een halve minuut voor het eindsignaal kwam Canada voor de eerste maal op voorsprong (10-11).

Nederland kan zich daardoor niet manifesteren op de wereldtitelstrijd. Deelneming aan dat toernooi had er volgens De Raad voor kunnen zorgen dat er op een andere manier naar het nationale waterpolo gekeken zou worden. Maar of het aanzien van het polo er beter op zou zijn geworden wanneer dit team in Perth had deelgenomen is zeer de vraag. Schouten vindt dan ook dat wanneer op het laatste moment een van de geplaatste landen zich terugtrekt Nederland niet meer moet besluiten alsnog in te schrijven.

Stan van Belkum is er dan zeker niet bij. Het was al uitermate twijfelachtig of hij na plaatsing via het kwalificatietoernooi de reis naar Australie mee had gemaakt, omdat hij zijn in 1978 aangevangen studie farmacie nu eindelijk wel eens wil afsluiten. Tot en met de kwalificatie was hij er zeker bij, daarna zou het een kwestie van onderhandelen zij geworden. Of Van Belkum nu beschikbaar blijft voor Oranje liet hij gisteren nog in het midden. De routinier heeft zijn strepen verdiend in de tijd tussen het Olympische brons van 1976 in Montreal en de miskleun van Drachten 1990. Het zal van individuele beslissingen afhangen of onder die periode een streep wordt gezet en met het geld dat dankzij de inzamelingsactie onder kapitaalkrachtige waterpololiefhebbers is gehouden, structurele veranderingen rondom het nationale team worden ingevoerd.