Nederlands volleybalteam ook na WK onverminderd positief

RIO DE JANEIRO, 29 okt. De instelling van het Nederlands volleybalteam is onveranderd positief. Drie dagen geleden was Oranje bij het wereldkampioenschap een bal verwijderd van een plaats bij de top vier, maar nadat gisteren in alle vroegte en in een zaal met zo'n 24.800 lege plaatsen door winst op de Fransen de zevende plaats werd behaald, toonden de spelers toch slechts tevredenheid. Van enige teleurstelling over de gemiste kans tegen vice-wereldkampioen Cuba (3-1 verlies in de finale tegen Italie na een enerverende laatste set van bijna 40 minuten) was geen sprake meer. Die verwerkte men meteen na die wedstrijd en volgens de spelers moet daar dan niet meer op worden teruggekomen.

Het is de houding die onder ex-coach Arie Selinger werd aangeleerd. De kijk moet altijd positief en optimistisch zijn. Wat dat betreft was het typerend dat Ron Zwerver pas gisteren bekende dat de bronzen medaille bij het Europese kampioenschap, ruim een jaar geleden, hem geen echte voldoening had verschaft.

'Deze zevende plaats zegt mij meer', aldus Oranje's beste speler. 'Het is', zegt collega Ron Boudrie, 'de buitenwereld die je een etiket opplakt naar aanleiding van de plaats die je hebt behaald. Maar het gaat er mij meer om of je als team goed en lekker hebt gespeeld. We hadden hier ook derde, vierde, vijfde of zesde kunnen worden. Uitstekend toch?'

Medaille

Volgens coach Harrie Brokking heeft het Nederlands team in de toekomst wel degelijk kans op een medaille. Aan het einde van het wereldkampioenschap zei de bondscoach dat Nederland in de komende toernooien en dan met name bij de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona een gooi naar het hoogst haalbare wil doen. Een gouden medaille betekent wel dat Oranje dan ook langs Italie, de nieuwe wereldkampioen, zal moeten glippen. En juist die ploeg is tot nu toe voor Nederland onbespeelbaar gebleken.

De Italianen hebben hun zaken altijd prima voor elkaar. Ze lichten onder meer het spel van hun tegenstanders van top tot teen door. In Brazilie had coach Julio Velasco naast twee assistenten ook drie scouts tot zijn beschikking die tien dagen lang niets anders deden dan op de tribune alle ploegen analyseren. Ter vergelijking: Brokking had in de andere speelplaatsen niemand zitten en was wat dat betreft aangewezen op de hulp van de Zweden. Mede door de professionele wijze van aanpak weet Italie altijd de tere plekken van Nederland bloot te leggen en had het zowel in de halve finale van de Europese titelstrijd als in de finale van de World Leage geen enkel probleem met Brokkings team.

Het hoort echter bij de optimistische houding van de Nederlandse coach om ook Italie niet onbereikbaar voor zijn ploeg te achten. Volgens Brokking is de kracht van de wereldkampioen niet zo groot als het lijkt. 'Ik denk dat de Italianen in het verleden een mentaal overwicht over onze groep spelers hadden. Die grip krijgen ze niet op deze ploeg. Die is mentaal keihard.' Het feit dat Nederland zaterdag, een dag na de thriller tegen Cuba, onnodig van Bulgarije verloor (2-3; 15-17 in de vijfde set) schreef Brokking dan ook louter toe aan fysieke problemen en was volgens hem geen geestelijke kwestie. 'Het was een gevecht tegen het lichaam.'

Toen speelde het Nederland op dat het bij het WK slechts vier wisselspelers had waarvan er drie ook nog eens de ervaring misten en Bas Koek met een blessure aan zijn voet kampte. Vandaar dat het uitgerekend voor Oranje een nadeel was dat in Rio de Janeiro de ploegen drie dagen achter elkaar moesten spelen. Brokking zegt straks spelers nodig te hebben die hij met name in de beginfase van het toernooi kan inzetten zodat de vedetten af en toe rust kunnen nemen en aan het slot nog kracht over hebben. Zo kampte Ron Zwerver na zijn topprestatie tegen Cuba met verschijnselen van vermoeidheid en sprong hij tegen de Bulgaren en Fransen duidelijk minder hoog. Brokking zou het liefst met een selectie van zestien spelers aan de slag willen, maar hij verwacht niet dat dat financieel haalbaar is.

Ook daarin zijn de Italianen momenteel toonaangevend. Coach Velasco werkt met een selectie van liefst 22 spelers. Hij heeft keuze genoeg, want hij kan putten uit de sterkste competitie in de wereld. Het probleem is echter dat in Italie de belangen van het nationale team en de zeer invloedrijke clubs nog al eens met elkaar botsen. Velasco heeft steeds naar vreedzame oplossingen gezocht, maar de Internationale Volleybalfederatie (FIVB) is minder buigzaam. Het weigert alle landentoernooien in de periode te plannen dat er in Italie geen competitie is.

Dreigement

Daarom hebben de Italiaanse topclubs nu het dreigement geuit om een eigen profliga op te richten. Piet de Bruin, voorzitter van de Europese bond en vice-voorzitter van de FIVB, neemt deze kwestie zeer serieus. Hij maakte de boodschappers van het slechte nieuws wel duidelijk dat spelers die in die competitie zouden uitkomen niet meer voor hun land mogen spelen. En die diskwalificatie zal bij de Italianen ongetwijfeld zwaar tellen in de overweging de revolutionaire plannen door te zetten. Voorlopig staat Italie sterk nu het team naast de Europese titel en winst in de eerste World Leage nu ook de wereldtitel op zak heeft.

De winnende ploeg vierde het succes gisteravond in Rio op zeer uitbundige wijze. Nederland keek tijdens de prijsuitreiking vanaf de tribune star toe en klapte niet voor de winnaars. Pas toen Edwin Benne (beste service) en Ron Zwerver (beste aanvaller) individuele prijzen, berekend naar aanleiding van de wedstrijdstatistieken, mochten ophalen voelde de Oranje-afvaardiging zich toch nog enigszins betrokken bij de kleurrijke afsluiting van het twaalfde wereldkampioenschap.