Column

Martin bedankt

Thuis hebben wij erg te doen met Martin van Rooijen, de sectievoorzitter betaald voetbal van de KNVB. Wij vinden hem een beetje zielig. Als je bij de lieverd alle kamers van zijn hart eens goed zou controleren, merk je dat hij op zondagmiddag veel liever langs het hockeyveld staat dan dat hij op een voetbaltribune zit. Een hockeyer weet hoe je het woord acountant schrijft en weet ook wat een acountant doet. Een acountant trekt en rukt de fiscus dusdanig af dat de client ongestoord kan golfen en in zijn vrije tijd hockeyen. En dat is toch een ander geurtje dan de veredelde bitterballensfeer van de gemiddelde bestuurskamer van een voetbalclub waar je met de vrouw van een patserige sponsor over fitness en zonnebankieren moet praten. En Van Rooijen maar zijn best doen om zich in die voetbaljungle staande te houden.

Als oprecht CDA'er hoort hij eigenlijk iedere avond zijn hoeksteen water te geven, maar daar komt natuurlijk niks van. De NCRV zendt niet voor Martin uit, mama van Rooijen zal de kinderen met het huiswerk moeten helpen en in de pannetjes pruttelen de aardappelen en het trekvlees niet voor papa van Rooijen. Papa van Rooijen vergadert. Over de voetbalpas, het vandalisme, het transfersysteem en de nieuwe sponsor van Oranje. Sorry. Dit laatste is een glijer van mijn columnistenbrein. Martin was enorm verrast dat zijn collega-bestuurslid met Dijker Van Dien Etcetera als sponsor aankwam. Hij zelf doet binnen het bestuur de consumptiebonnen, de krijtvoorraad voor de lijnen in het Olympisch Stadion en de gatgrootte van de doelnetten bij uitwedstrijden.

Dus het overviel hem dat Dijker Van Dien Etcetera de opvolger van Philips werd (Philips zoekt op dit moment zelf een sponsor). Iedereen weet ook dat onze Martin iets heel hoogs is bij Dijker Van Dien Etcetera, maar ook daar moest hij uit het personeelsblad vernemen dat zijn baas de nieuwe KNVB-sponsor was geworden. Curieus is het dat de nieuwe sponsor de shirtreclame voor een half miljoen minder heeft gekregen dan de KNVB oorspronkelijk vroeg en dat er bedrijven bereid waren om dat geld wel te storten. En daarom vinden wij hem bij ons thuis zo zielig. Hij weet dus van niets. Hij is hoog bij de een en nog hoger bij de ander, maar als hij koffie haalt, neemt men de beslissingen.

Zo moest ie vorige week vloeken en tieren op een KNVB-vergadering dat het van de wilde spinnen was dat men akkoord was met een sponsor van een half miljoen minder, om vervolgens te proesten van het lachen bij zijn werkgever omdat het hoofd pr een half miljoen had bezuinigd. En aan beide gevallen kon hij niets doen. Als zoiets je overkomt als volwassen mens, dan stap je toch op. Je zit toch niet voor de kat z'n blindedarm in het bestuur van de KNVB en je laat je als voorzitter toch niet zomaar een half miljoen door je christelijke neus boren. En als je werkgever een half miljoen bespaart, dan moet je daar toch iets mee doen. Ze hadden voor dat bedrag best nog wat meer bomen kunnen kappen naast het Amsterdamse Amstelstation waar een kantoor van Etcetera komt.

Toch denk ik dat wij ons thuis vergissen! Martin van Rooijen is namelijk absoluut niet zielig. Hij is een held. Het CDA bestaat tien jaar en geeft een feestje. Martin is eregast, voorbeeld, feestredenaar en krijgt een onderscheiding. Zijn naam wordt gescandeerd, de voeten zullen stampen en alle handen gloeien na afloop van het geselende applaus. Brinkman zou de opvolger van Lubbers worden, maar hij solliciteert na het zien van Martin ijlings in de bloembollensector. Er vallen geen andere namen meer. Martin van Rooijen for president. Een betere is er niet. Dit is wat het CDA al tien jaar bedoelt. Martin bedankt!