Vereniging verruilt actiemodel voor 'Haagse procedures'; Kwart eeuw 'wijs met Waddenzee'

HARLINGEN, 23 okt. Wat is er geworden van die eertijds zo hartstochtelijke actiegroep, de Landelijke vereniging tot behoud van de Waddenzee die velen enthousiast aan zich wist te binden en andere mensen, vooral in de noordelijke regio tot grote boosheid wist te brengen? De vereniging bestaat nog steeds; ze is een kwart eeuw oud en dat werd gisteren in aanwezigheid van prins Claus in Harlingen op een keurige wijze gevierd.

De Waddenzeevereniging, die nu 63.000 leden telt, werd in 1965 door Kees Wevers opgericht. Aanleiding daarvoor was zijn verontwaardiging over een officieel plan om het waddengebied door twee dammen in te polderen en het eiland Ameland op die manier met het vasteland te verbinden. Wevers en zijn toen opgerichte actiegroep wisten de uitvoering van dat plan te voorkomen en boekten daarmee hun eerste succes. Met evenveel resultaat verzette de Waddenzeevereniging zich tegen olie- en gasboringen in het gebied, inpolderingen aan de Friese noordkust, de aanleg van gasleidingen door de Waddenzee en het graven van een kanaal door het natuurgebied van de Dollard en tal van andere bedreigingen.

De allergrootste verdienste was echter dat de vereniging de schoonheid van het Waddengebied onder de aandacht van zeer velen wist te brengen en het bovendien voor elkaar kreeg dat de overheden doorkregen dat de Deens-Duits-Nederlandse waddenregio het grootste en mogelijk belangrijkste natuurgebied van Europa vormt. In ieder geval is het, aldus Jan Abrahamse een van de mannen van het eerste uur van de vereniging het meest bestudeerde natuurgebied in de wereld.

In Brussel begrijpt men niet waarom de Nederlandse regering het Waddengebied (250.000 ha), nog steeds geen beschermde status heeft gegeven, ondanks het feit dat het daarvoor al zes jaar op de nominatie staat. L. J. Brinkhorst, directeur-generaal milieuzaken bij de Europese Commissie, constateert daarover in het jubileumnummer van het bulletin van de Waddenzeevereniging, dat de Nederlandse regering altijd weer diezelfde halfslachtigheid toont zowel dominee als koopman te zijn. 'Je kunt niet in Brussel allerlei positieve taal over het milieu uitslaan, maar thuis alle vrijheid willen houden', zegt Brinkhorst, die hoopt dat de Nederlandse regering het 25-jarig bestaan van de Waddenvereniging aangrijpt om de wadden alsnog als beschermd gebied aan te melden.

Inmiddels is de vereniging op leeftijd gekomen en heeft zij de jaren des onderscheids bereikt. Ze laat niet zo erg veel van zich horen; alleen in Den Haag bij de Raad van State zou zij nog actief zijn met allerlei 'oervervelende' bezwaarschrift- en beroepsprocedures. Schreeuwerige spandoeken zijn er niet meer sinds iedereen een sweatshirt van de Waddenzeevereniging heeft. Van grootscheepse acties is ook al nauwelijks meer sprake. Behalve als het om ledenwerving gaat. Zo kreeg de vereniging er begin dit jaar met de Waddenshow, een lang niet door alle milieuactivisten gewaardeerd programma van de NCRV, in een dag 25.000 leden bij. Dus nogmaals: wat is er toch gewordenvan die zo prikkelende Waddenzeevereniging die nu in haar bulletin bankdirecteur Wim Duisenberg (op blote voeten), Maartje van Weegen (bij windkracht 6 a 7), Otto von der Gablentz (met stormvaste paraplu) en Lee Towers (op de Razende Bol) nodig heeft om haar jubileum te vieren. En natuurlijk ook partijvoorzitter Marjanne Sint (PvdA) die met het ouder worden steeds meer behoefte aan natuur krijgt om 'geestelijk bij te tanken', W. Kok ('Er is maar een Waddenzee') en minister president Lubbers die het Waddengebied vooral 'uit de papieren' kent en van mening is dat daar geen ruimte meer is voor industriele ontwikkelingen.