Plichten

Silvio Berlusconi is een vernieuwer. Hij heeft de stoffige staats-tv Rai wakker geschud met de concurrentie van zijn commerciele zenders. Synergie was zijn sleutelwoord als ondernemer, nog voordat organisatie-adviesbureaus ermee gingen leuren. Voor het voetbal heeft hij zowel binnen als buiten het veld nieuwe normen gezet, die door andere grote clubs als Juventus worden nagevolgd. En nu wil hij ook de journalistiek veranderen.

Zijn uitgangspunt: de vrijbuiter die zonder ontzag voor autoriteiten achter het nieuws aangaat, wel eens een middag in de kroeg zit maar ook de volgende nacht doorwerkt, is verdwenen uit de redactielokalen. Hij hoort bij de romantiek van vroeger. De nieuwsjager is een bureauslaaf geworden. Terwijl de Rai-journalisten onlangs een ouderwetse lijst van rechten wisten af te dwingen, werden de negentig journalisten die voor Berlusconi's drie commerciele zenders werken daarom na de vakantie verrast met een lijst van plichten: vier vellen voorschriften. Op overtreding volgt een mondelinge of schriftelijke schrobbering, inhouding van het salaris, of ontslag.

Dronken op het werk komen mag niet meer, met elkaar op de vuist gaan als je het niet eens bent is verboden, en insubordinatie en ruzie maken met de chef is helemaal uit den boze. Op rotzooien met declaraties komen strenge straffen te staan, en niemand mag eerder naar huis als er geen nieuws is.

Zo is er niets meer aan, zeggen de journalisten van Berlusconi, en zij hebben advocaten in de arm genomen om hun broodheer aan te klagen. Hun grote angst is dat het reglement zal worden gebruikt niet om wangedrag te bestraffen, maar als stok om de hond te slaan wanneer de hond niet doet wat de baas wil.

De journalistenbonden hebben fel protest aangetekend omdat dergelijke sancties in strijd zouden zijn met de CAO voor journalisten. Maar eigenlijk valt het wel mee, zeggen sommige journalisten al. Dobbelen en kaarten mag kennelijk wel, en over lijfstraffen zegt het reglement ook niets.