Niets wijst in de woestijn op aanvalsplannen

SAOEDI-ARABIE, 19 okt. Niets wijst er in het Saoedisch-Iraakse grensgebied op dat een aanval wordt voorbereid. Dat meldt een correspondent van de New York Times uit het gebied. Als in het Saoedisch-Iraakse grensgebied de zon ondergaat razen pantserwagens van Amerika's elite-eenheden door wolken rook en stof terug van de grens naar hun basis, een hoogst indrukwekkend gezicht, aldus de correspondent. Maar na meer dan twee maanden is er niettemin 'geen teken te zien dat de Amerikaanse grondtroepen op korte termijn een aanval op Irak voorbereiden'.

Volgens de New York Times is duidelijk dat de Amerikaanse troepenmacht in het gebied de problemen die worden opgeworpen door het terrein nog niet meester is en dat er bovendien geen taktiek voorhanden is voor het geval de Amerikanen op hun beurt worden aangevallen of als ze op korte termijn opdracht krijgen in actie te komen, ook al zou het dan gaan om die eenheden van de hele Amerikaanse troepenmacht in Saoedi-Arabie die het dichtst bij de grens liggen.

De commandant van de eenheid, luitenant-kolonel Glynn Pope, zei desgevraagd 'absoluut niets' te weten over de taktiek. Hij heeft ook 'absoluut geen offensieve plannen'. Volgens Pope wordt zijn missie beperkt tot het verdedigen van Saoedi-Arabie en is er nergens sprake van offensieve plannen in de richting van Irak of het door Irak bezette Koeweit. Hij voegt daaraan toe dat voorbereidingen voor een grondaanval op Irak weken in beslag nemen en dat zijn eenheden tot nu toe niet bij dergelijke voorbereidingen betrokken zijn geweest.

De betrokken eenheden tellen vijfhonderd man. Men maakt zich weinig illusies, zo blijkt uit de berichtgeving in de New York Times. 'We weten dat we maar struikeldraad zijn. We hebben ons gerealiseerd dat we de Irakezen kunnen zien komen tegen de tijd dat onze voertuigen exploderen, ' zo wordt een van de manschappen geciteerd.

Nu het herfst begint te worden, is de temperatuur in het gebied wat draaglijker geworden en de militairen van dit vooruitgeschoven onderdeel maken de indruk een geaclimatiseerde eenheid te vormen. Maar de woestijn blijft vijandig, vooral 's nachts, als elk duin op elk ander duin lijkt en het gevaar van verdwalen op de loer ligt. De veldbasis van de eenheid is kaal maar efficient. Verkenningshelikopters, bijgestaan door Cobra-gevechtshelikopters, vliegen af en aan en op de grond staan vrachtwagens en jeeps met benzine, munitie en water naast rijen tanks en pantserwagens. De hele basis kan binnen een uur worden ontmanteld en verplaatst, zo verzekeren de commandanten.

Pag.4: Vervolg