Galerie

Brutto Gusto

'Half Rotterdam is platgebombardeerd. En de helft die er nog stond, hebben ze vrijwel helemaal gesloopt. Kun je nagaan hoe blij ik ben met dit oude pandje, ' zegt de tevreden Rotterdammer bloemist-annex-galeriehouder Geer Pouls. Hij is met zijn merkwaardige bloemenzaak-galerie Brutto Gusto verhuisd van de Oude Kousdijk (vlak aan de havens) naar een oude sigarenzaak aan de Nieuwe Binnenweg 162. Meer in het centrum, dichter bij andere galeries en museum Boymans-Van Beuningen.

Pouls heeft een prachtige, hoge winkelruimte gevonden, die hij voor een groot deel in de oude stijl heeft teruggebracht. De laatste uitbaters, houders van een coffeeshop, hadden zowel het hoge plafond als de ramen en deuren van de bovenverdieping geheel aan het oog onttrokken door witte platen van zachtboard. De winkel heeft nu weer een deel van zijn vooroorlogse karakter terug (het pand stamt uit het begin van deze eeuw).

Uiteraard heeft Pouls er wel zijn eigen Brutto Gusto (Slechte Smaak) op toegepast. Zo heeft hij op de bovenverdieping fraai goedkoop bloemenbehang aangebracht, dat uitstekend samengaat met de bloemen en glazen kitschvazen die hij verkoopt. Bij wijze van openingsexpositie heeft Pouls een aantal kunstenaars uitgenodigd schilderijen met bloemen te tonen, zoals Marliz Frencken en Ellen Eldik. Het mooist vond ik de bijdrage van Daan van Golden, een foto uit de koloniale tijd van een zekere Hugo de Vries die bij een enorme bloem staat, een 'amorphophallus', een gigantisch lid van aronskelkfamilie dat op Sumatra voorkomt.

De bloemen en vazen die Pouls verkoopt komen beter tot hun recht in deze nieuwe galerie-bloemisterij. Maar hij wil ook de grote, hoge wanden ten volle benutten. Vandaar dat hij 28 november een expositie inricht met de grote zeefdrukken van bloemen van Andy Warhol (uit 1970). Op de bovenverdieping komen dan subtiele knipsels van Lidy Jacobs.

Brutto Gusto, Nieuwe Binnenweg 162, Rotterdam. Di. t/m do. 11-18u., vr. 11-21u., za. 11-15u.

Van Kampen

Is abstracte kunst werkelijk een mislukt experiment, een doodlopende straat, zoals men in modieuze hedendaagse kunstkringen beweert? Soms zou ik volmondig met ja willen antwoorden, als ik voor hedendaagse abstracte schilderijen sta die bij wijze van spreken het ene oog in en het andere uitgaan zonder ook maar een indruk achter te laten. Lege, vervelende vormspelletjes zijn dat.

Maar soms zie je werken die wel degelijk een tinteling in de geest veroorzaken, waarvan je het gevoel krijgt: dit is bepaald geen doodlopende weg, hier is iemand met een interessant avontuur bezig. Dat is het geval met de schilderijen van Hillebrand van Kampen (45), die in galerie Onrust in Amsterdam zijn te zien. Van Kampen maakt merkwaardige schilderijen, wandobjecten zijn het bijna, van dikke, pasteuze olieverf. Hij brengt laag na laag toetsen verf aan, en bouwt zo als het ware torentjes van enkele centimeters dikke verf op het doek, dat daardoor wel op tapijt lijkt. Sommige torentjes bestaan uit verschillende kleuren, sommige zijn een toets verf dik, andere veel meer. Het resultaat is een verbluffend kleurig patroon van kleine verftorentjes, dat op afstand een prachtig, levendig doek oplevert. Van dichtbij de werken nodigen nadrukkelijk uit tot nadere beschouwing door hun interessante oppervlak raak je verdwaald in een bijna organisch geheel, een struikgewas van kleuren. Toch is het bepaald geen chaos die Van Kampen creeert: er is wel degelijk een ordening aangebracht.

In het schitterende grote, langwerpige doek dat in de galerie hangt, fungeert de kleur groen als de bindende kracht, die niet overheerst, maar onder alle kleurtoetsen aanwezig lijkt. Het is alsof je, kijkend naar dit schilderij, in een tuin stapt, een tuin die ritselt en waarin planten en bloemen bewegen. Greep op wat je ziet krijg je niet, alles verandert steeds, maar je geniet van de kleuren. Die associatie met een tuin vindt galeriehouder Milco Onrust niet vreemd. Van Kampen laat zich ondermeer inspireren door plantvormen en Oosterse tuinen, maar ook door de strenge patronen op Oosterse tapijten.

Hillebrand van Kampen, galerie Onrust, Prinsengracht 627, Amsterdam. T/m 3 nov. Di. t/m za. 14-18u.

Zondag open

Veertien galeries op en rond de Prinsengracht in Amsterdam zijn voortaan elke eerste zondag van de maand open van twee tot vijf uur. Voorlopig gaat het om een proef van een half jaar. Het doel is om 'mensen die wel van kunst houden, maar die door de week geen tijd hebben voor galeriebezoek' toch de kans te geven langs te komen, aldus Paul Andriesse, een van de deelnemers aan de zondagopenstelling. De eerste zondag in oktober waren de galeries al open en het was volgens galeriehouder Fons Welters 'een succes': hij heeft tussen de dertig en veertig mensen binnen gehad.

Het initiatief tot de zondag-openstelling is genomen door Bart van der Ven van The Living Room en Hans Brinkman van galerie Brinkman. De deelnemende galeries zijn: Paul Andriesse, Prinsengracht 116; Brinkman, Rozenstraat 59; de Expeditie, Leliegracht 47; Barbara Farber, Keizersgracht 265; Van Krimpen, Prinsengracht 629; The Living Room, Laurierstraat 70; Lumen Travo, N. Z. Voorburgwal 352; Milco Onrust, Prinsengracht 627; Geert Schriever, Prinsengracht 258A; Steendrukkerij Amsterdam, Lauriergracht 80; Torch, Prinsengracht 218; Fons Welters, Bloemstraat 140; Witzenhauser/ Meyerink, Laurierstraat 41.