Merengue- groep Cita: meer dan een dansorkest

'De volgende wordt weer een zwetertje', beloofde Bart Boyeng Gruson, leider van het merengue-orkest Cita con el Pasado, zondag in de Melkweg. 'Maar wij zweten ook', voegde hij er opgewekt aan toe en tikte af voor de zoveelste merengue in een snelwandelaarstempo van tachtig maten per minuut.

Gruson overdreef niet. Het concert, promotie van de nieuwe cd A Taste of Merengue, was eerder een grote plons dan een voorzichtig slokje van deze in de Dominicaanse Republiek ontwikkelde dans. Het orkest, dat met onder andere twee saxofoons, twee trompetten en een piano was uitgerust, speelde hard, enthousiast en gedisciplineerd en gunde de dansers slechts af en toe rust, zoals met een sentimentele bolero.

Cita fungeert uitstekend als dansorkest, maar ook voor de niet-dansers valt er veel te genieten. Het mambo-achtige Palos deed in zijn arrangement denken aan de beste dagen van Machito, het door pianist Onno Krijn geschreven Arelis verraste door zijn modulaties. Ook de goed in het geheel ingebedde soli van tenorsaxofonist Frits Heymans en trompettist Bobby Allee maken van Cita con el Pasado meer dan zo maar een dansorkest.

Het voor de pauze optredende 'Con Junto' Tipica Manzana bestond grotendeels uit dezelfde musici plus acordeonist Jack Nijeboer. Dit orkest legt zich toe op de landelijke variant van de merengue en bracht precies wat je je daarbij voorstelt: niet te ingewikkelde feestmuziek met een recht-op-en-neer-bas, een valsig saxofoontje en een vrolijk riedelende trekzak. Dankzij de uitstekende, ook bij Cita opererende ritmesectie bestaande uit Jaap de Kwaadsteniet (guira), Marion de Cuba (tambora) en Elvin Marchena (conga) bleef het voor een half uur net aardig.

    • Frans van Leeuwen