Volleybalsucces bij WK belangrijk voor toekomst

ROTTERDAM, 13 okt. Op het eerste gezicht zal een lage klassering van Nederland bij het wereldkampioenschap volleybal in Brazilie (18 tot en met 28 oktober) geen vergaande gevolgen hebben. Alle spelers tekenden onlangs een contract dat hen tot en met de Olympische Spelen in Barcelona'92 aan het model bindt. Bovendien kan Oranje het excuus aanvoeren dat het pas sinds 25 juli jongstleden in deze samenstelling speelt.

Toch is een goed resultaat van Oranje in Brazilie van groot belang voor de toekomst. De volleyballers zijn er trots op dat ze momenteel na voetbal en tennis de derde plaats innemen van de best bekeken sporten op televisie. Een tegenvallend WK-optreden zal de aandacht van het grote publiek doen afnemen. De houding van de massa bepaalt voor een groot deel de mate van tv-couverage en derhalve ook de heel belangrijke interesse van de huidige sponsors en kandidaat-geldschieters.

Maar wat is een goed WK-resultaat van Oranje? Voor het publiek zal dat een medaille zijn of een positie dicht in de buurt daarvan. De verrassende successen van het nieuwe team hebben de verwachtingen weer aangewakkerd. Al een paar dagen na het vertrek van de weggestuurde basisspelers Blange, Grabert en Zoodsma won Nederland bij de Goodwill Games van Argentinie, Brazilie en Frankrijk. Onlangs volgden vijf duidelijke zeges op Zweden, de nummer twee van het laatste EK. Bondscoach Brokking heeft steeds duidelijk gemaakt dat er niet te veel waarde aan deze resultaten in de voorbereiding moet worden gehecht. 'Maar', weet hij, 'als je als Nederlandse ploeg een paar wedstrijdjes wint kan je in de ogen van het volk meteen alles winnen. Het ene moment ben je hier God en het andere gooien ze je in de goot.'

Gigantische domper

Het team zelf gaat voorlopig van een plaats bij de laatste acht uit. 'Dat zou een redelijk uitgangspunt zijn voor het volgende grote toernooi, het EK van 1991', aldus speler Ron Zwerver, de volleybalfanaat. Met minder neemt hij geen genoegen. 'Dat zou voor mij een gigantische domper zijn.' Brokking beseft dat een teleurstellend optreden in Brazilie ook bij de spelers voor onrust kan zorgen. 'En dan twijfelen ze misschien niet eens aan zichzelf, maar aan bepaalde posities binnen het team.'

Zwerver acht het behalen van een (bronzen) medaille niet uitgesloten. Volgens hem kan Oranje nu al elke ploeg aan, op Cuba en Italie na. Wat dat betreft is Nederland indien het in de kwartfinale komt afhankelijk van de loting. Er wordt bij het WK een ingewikkeld systeem gehanteerd. Zelfs een eerste plaats in de zware groep met Argentinie, Canada en Verenigde Staten zou Nederland niet de garantie geven dat het daarna Cuba of Italie (samen in een poule) zal ontlopen. 'We moeten dus een beetje mazzel hebben', aldus Brokking.

Discussies

Het overtuigende spel van Nederland in de laatste twee maanden heeft er in ieder geval voor gezorgd dat er niet om Blange, Grabert en Zoodsma is geroepen. Ook binnen het team wordt er niet of nauwelijks meer over de ex-collega's gesproken. Dat komt Brokking goed uit. Over het besluit de drie spelers, die voor een buitenlandse club hadden getekend, drie maanden voor het WK buiten de selectie te zetten zouden na elke tegenvallende prestatie discussies zijn ontstaan. Volgens Brokking was het een kansloze affaire geweest de drie nog tot en met de WK binnen het team te laten functioneren. De spelers in kwestie hebben dat in twijfel getrokken. 'Er is binnen een selectie altijd wel wat. Je moet gewoon spelen', zei Zoodsma destijds. 'Lijmen had geen zin meer', oordeelt Brokking. Hij zegt dat door onderlinge irritaties het vertrouwen in elkaar volledig weg was.'

De huidige selectie maakt wel de indruk een eenheid te zijn. Zwerver noemt de sfeer meer ontspannen dan ooit. 'De spelers kunnen meer op elkaar bouwen dan vroeger. Dat geeft een lekker gevoel.' Zwerver wil wel benadrukt zien dat hij het oude team nu niet ineens als waardeloos betitelt. 'Dat zou onzin zijn.' En het positieve beeld dat Brokking over de huidige situatie schetst gaat ook weer niet zo ver dat hij de ploeg nu al sterker acht dan de formatie van toen. Hij beaamt dat de pieken met de vorige ploeg hoger lagen dan nu. 'Maar de dalen lagen destijds ook een stuk dieper.'

De coach acht de kans dat inzinkingen zoals de oude ploeg ze af en toe kende met de huidige samenstelling vrijwel uitgesloten zullen zijn. Bij het laatste EK leed Nederland bijvoorbeeld een onverwachte nederlaag tegen Joegoslavie en werd het in de halve finale door Italie weggespeeld. Volgens Brokking kwam dat door het type spelers. 'Bij het oude team zaten een paar jongens die de neiging hadden weleens lacherig een set in te gaan, een beetje te showen. Dat verstoorde de concentratie.' Hij doelt daarmee op Grabert en Zoodsma. 'Bij de huidige ploeg komt zoiets niet voor. Dat weet ik zeker.'

Volgens Brokking heeft het basiszestal zoals dat onder Arie Selinger werd gevormd te beschermd geleefd. Magnificent Six noemde Selinger zijn eliteteam. Brokking: 'Die ploeg verloor ook bijna nooit. Als het in een wedstrijd moeilijk werd dan kwamen de routiniers van de bank erin en die leden dan ook de nederlaag.' De coach stelt dat de volleyballers van het oude team een wisselspeler als een verzwakking zagen. 'Ze hadden niet het idee dat ze met z'n twaalven bezig waren', aldus Brokking. 'Dus toen eerst Arie zelf en daarna Jan Posthuma vertrok liep de ploeg flinke deuken op.'

Brokking erkent het feit dat er ook bij de huidige selectie op den duur scheuren ontstaan. Het is onmogelijk dat twaalf spelers die dagelijks op elkaars lip zitten irritaties en problemen volledig buiten de deur kunnen houden. Dat lijkt ook het grootste nadeel van het door Nederland gehanteerde model. 'Er zal in de toekomst ook best weer wat gebeuren. Dat is onvermijdelijk.' Brokking ziet het echter als voordeel dat de selecties in de toekomst gemiddeld vier jaar bij elkaar zijn, van Olympische Spelen tot Olympische Spelen. 'De oude ploeg zou zes jaar, van '86 tot '92, samen zijn geweest. Dat is te lang, te onoverzichtelijk.'