Voorzichtigheid rendabel voor ruiter Stibbe

BOEKELO, 12 okt. Over het imago van de military in Nederland verbaast Eddy Stibbe zich al lang niet meer. Hij lijkt er langzamerhand in te berusten dat er altijd lieden of groeperingen zijn die deze hippische discipline, bestaande uit de onderdelen dressuur, uithoudingsproef en springen, bestempelen als een wrede vorm van de omgang met het paard. En met per jaar slechts twee military-wedstrijden in Nederland ziet hij in die attitude niet snel enige verandering optreden.

Niettemin is het de laatste edities van de military in Boekelo rustig geweest met betrekking tot de reacties van de buitenwereld op de proeven die de paarden dienen af te leggen. 'Er is een periode geweest dat de dieren uit vermoeidheid ernstige valpartijen maakten. Een enkel dier brak daarbij een been en toen is de kritiek weer enorm opgelaaid', aldus Stibbe die tot en met zondag in Boekelo voor de twinigste keer op de deelnemerslijst prijkt. 'Maar ik denk dat er vandaag de dag een goede controle is. De veterinairs houden op de juiste wijze toezicht, al heb je als ruiter zelf ook de verantwoordelijkheid het paard in de gaten te houden. Een plotselinge weersomslag kan voor het dier uitputtend werken, omdat dan vooral de bodemgesteldheid heel anders wordt. Toch zijn de omstandigheden de laatste jaren verbeterd doordat de sport professioneler is geworden, al staat het nog niet in verhouding tot de springsport.'

Tegen die achtergrond stelt de 41-jarige Stibbe duidelijk dat een omstreden trainingsmethode als het barreren het paard met de stok dwingen tot hogere sprongen in de military niet of nauwelijks voorkomt. De Duitser Paul Schockmohle is naar aanleiding hiervan in een juridisch gevecht gewikkeld met de dierenbescherming. Volgens Stibbe vormt Schockemohle geen uitzondering. 'In Nederland wordt het barreren ook al jaren gedaan, zij het niet op een wrede wijze. Amerikanen weten een paard echt te prepareren voor een wedstrijd, in Europa valt dit wel mee. Maar met de springsport is dan ook veel meer geld gemoeid, de belangen zijn steeds groter geworden. Voor de military-training heeft het geen enkel nut dergelijke methoden toe te passen. Voor de cross heeft het geen nut en betekent een heel hoge sprong alleen maar tijdverlies. Het afsluitende onderdeel springen gebeurt daarentegen met veel minder hoge obstakels en geldt ook meer als een conditietest.'

Andere indeling

De uithoudingsproef vormt voor Eddy Stibbe, zoals voor alle military-rijders, het aantrekkelijkste onderdeel. Beschouwt de leek de lange hindernisbaan nog wel eens als het geforceerd berijden van het paard, in de ogen van Stibbe komt hier juist de pure relatie tussen mens en dier tot uiting. Zeker omdat elk parcours weer een andere indeling kent en de tijd om de omloop op precieze wijze te verkennen minimaal is.

'De paarden moeten onverwachts steeds op techniek obstakels nemen. Dat wil nog wel eens een probleem zijn. Daags ervoor is het onderdeel dressuur geweest, waardoor de cross mentaal moeilijk kan zijn voor het dier. Toch wordt er niet te veel van de paarden gevergd. Je kan een military-paard niet dwingen anderhalf uur iets tegen zijn zin te doen. Je kan het een hooguit twee wedstrijden proberen, maar dan is het afgelopen. In de opbouw naar een wedstrijd moet het vertrouwen groeien. Daarom is deze sport ook zuiverder dan andere hippische onderdelen. Het paard moet steeds springen op vertrouwen van de ruiter.'

Stibbe omschrijft zichzelf als een type ruiter dat vrij voorzichtig met de dieren omgaat. Nu zullen er weinig berijders zichzelf aanmelden zijnde rabauwen te paard, maar Stibbe is in zijn omgeving wel eens bekritiseerd door niet met een afgemat paard aan de finish te verschijnen. 'Het is me wel eens verweten dat ik er niet alles uithaal. Ik ben me er van bewust dat deze instelling me in het verleden wel een aantal klasseringen heeft gekost. Terugkijkend denk ik wel eens dat ik door een paard voor de gek ben gehouden, maar uiteindelijk geeft deze instelling toch rendement. Beter een aantal keren hoog in de eindrangschikking dan een overwinning en een afgeschreven paard.'

Concurrentie

Eddy Stibbe eindigde vorig jaar als tweede bij de military van Boekelo achter Mark Todd uit Nieuw-Zeeland. Dit jaar verwacht hij van hem opnieuw de meeste concurrentie alsmede uit Engeland, waar de paardesport veel aanzien geniet. Met dat laatste werd Stibbe nog eens duidelijk geconfronteerd toen hij anderhalf jaar geleden in het huwelijk trad met de Engelse amazone Mandy Jeakins, die eenmaal in Nederland haar oprechte verbazing er over uitsprak dat met name de media vijandig gezind waren jegens de military en dat haar succesrijke man bovendien niet met de nodige egards werd bejegend.

'Soms stoort mij dat ook nog wel eens, maar je raakt er aan gewend. De situatie in het buitenland verschilt heel sterk met Nederland. Dat maakt het ook moeilijk de paarden in de juiste vorm te krijgen. In Engeland zijn er veel korte wedstrijden. Bijna wekelijks kan iemand zich daar ergens inschrijven. Daarom komen daar de grote tegenstanders vandaan. En dus ook mijn vrouw.'