Afscheid

't Liefst zou ik langzaamaan geheel verdwijnen

uit plaatsen, leeftijd, wanneer alles is

geschreven in een testament, het mijne,

het werk naar m'n aard en gelijkenis.

Zo dat niemand na de begrafenis

mij mist, iedereen bij voorkeur met treinen

terug reist en leest (maar eerst koffie - fris

voor de kinderen met kadetten, kleine

puntbroodjes bijvoorbeeld) De regelaar

kan het niet laten z'n eigen wenskaart

drukklaar te maken. Toch blijf ik waarderen

de vrouw die adressen voor haar rouwkaart

met bevende hand noteerde.

Draagbaar

voor eeuwen wil ons woordzwaar tillen leren.