'Je raakt nooit afgebrand als je je stem aan de verliezendekant uitbrengt'; Begrotingskermis draait in Huis

WASHINGTON, 9 okt. Niet alleen de Democratische winnaars maar ook de Republikeinse verliezers waren afgelopen zondagnacht in het Huis van Afgevaardigden tevreden met het aannemen van een nieuw, door Democraten ingediend vijfjarenplan voor de Amerikaanse begroting. Door tegen het plan te stemmen hadden de Republikeinen hun kiezersgroepen uitstekend bediend, terwijl ze voor het resultaat nooit verantwoordelijk worden gesteld. 'Je raakt nooit afgebrand als je je stem aan de verliezende kant uitbrengt', had de Republikeinse afgevaardigde Clay Shaw vrijdag al gezegd.

Afgevaardigden hebben een kwartier de tijd voor elektronisch stemmen, wat ze doen door hun chipkaart in een sleuf te steken. Velen wachten tot het laatst om te kijken wat de collega's doen. Haalt een voorstel het met een ruime meerderheid, dan besluit zo'n afwachter bijvoorbeeld om tegen te stemmen. Vandaar dat zondagnacht het aantal tegenstemmers in de laatste minuten sneller steeg dan het aantal voorstemmers.

Als het nieuwe begrotingsplan doorgaat, zo moeten de Republikeinse tegenstemmers hebben gedacht, wordt de regering niet gesloten wegens gebrek aan geld. Als het begrotingsplan mislukt, kunnen ze zeggen: 'zie je wel'. Als het goed gaat en die kans is niet groot met alle methoden om het tekort te verdoezelen zijn hun kiezers tevreden en vergeten ze de tegenstem van hun Agevaardigde, want van alle bezuinigingen zal immmers maar weinig terechtkomen.

Een stem voor kan negatieve advertenties van politieke tegenstanders opleveren. Bij de omstreden besnoeiingen op Medicare (ziekenfonds voor AOW'ers en gehandicapten) zouden die niet mals zijn, compleet met beeldmateriaal van ernstig zieke bejaarden. Negatieve campagnes van de tegenstanders zijn doeltreffend en moeten met veel campagnegeld weer worden rechtgezet.

Het communiceren met de eigen kiezers is een van de belangrijkste taken van een lid van het Huis van Afgevaardigden dat elke twee jaar herkozen moet worden. Een Senator, die zich elke zes jaar voor de stembus moet verantwoorden, kan zich grotere afstandelijkheid permitteren. Een Afgevaardigde heeft de belangengroepen en de supporters altijd in zijn gedachten. Uit opiniepeilingen blijkt de laatste tijd dat kiezers zich geen illusies maken over politici, Congres of over Washington, maar dat ze een uitzondering maken voor de vertegenwoordiger van hun eigen kiesdistrict of staat. Daar zit zorgvuldig servicewerk achter van de volksvertegenwoordigers.

De Democratische en Republikeinse fracties kennen door het districtenstelsel weinig discipline. Dat bleek ook de afgelopen dagen. Weinigen nemen genoegen met de standpunten van specialisten uit de commissies van het Huis. Omdat er te weinig tijd is om alle 433 Afgevaardigden bij belangrijke debatten aan het woord te laten, krijgen ze allemaal de gelegenheid om hun niet uitgesproken toespraak in wat ze in Nederland de Handelingen noemen te laten opnemen. Van die mogelijkheid maken de volksvertegenwoordigers gretig gebruik. 'Ik sta op in oppositie tegen resolutie zus en zo en ik vraag om mijn opmerkingen te mogen uitbreiden en te herzien', vragen ze aan de voorzitter.

Dit achteraf herzien biedt grote tactische voordelen. Als ze zich aan het schrijven van hun toespraak zetten, weten de Afgevaardigden hoe de stemming is verlopen. Ze kunnen zich zonder risico aan een voorspelling wagen en rekening houden met de uitkomst.

Slechts weinig kiezers zullen naar het archief gaan om de Handelingen te lezen, maar de staf van de Afgevaardigde zorgt er wel voor dat de eigen boodschap door middel van nieuwsbrieven, bijgesloten kopieen uit de Handelingen, bij de met computerprogramma's gesorteerde kiezers of kantoren van pressiegroepen komt. Porto is gratis voor volksvertegenwoordigers. De dagelijkse uitgaande post van het Congres weegt tonnen. De media uit het eigen district moeten ook goed bediend worden. Congresleden geven graag af op 'het Congres' dat zijn zaakjes niet voor elkaar krijgt, alsof ze er zelf niet bijhoren.

Zoals minister van den Broek zich net als zijn collega van Belgie of Ghana in een toespraak voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties meer tot het gehoor in eigen land dan tot de ongeinteresseerde internationale gemeenschap richt, spreken de Afgevaardigden in het Huis tot hun district. 'Vorig jaar stond ik hier op dezelfde plek en zei ik al... .', of 'Gedurende 32 jaar van dienstbaarheid aan de natie als Afgevaardigde... .' Als ze een mooi, scherp zinnetje hebben, komen ze misschien op de nationale tv. Afgevaardigden plegen harder te schreeuwen dan leden van de Senaat, waar het met 100 leden rustiger toegaat en iedereen meer spreektijd krijgt.

Regionale tegenstellingen spelen ten minste een even belangrijke rol als economische. De belangen van het koude New England bij huisbrandolie zonder accijns staan tegenover de interesse van Texaanse oliemaatschappijen in belastingprikkels voor booractiviteiten. De Afgevaardigde van New Jersey klaagt over de enorme recente verhogingen van lokale belastingen in zijn staat. 'Eindelijk een medestander', denken zijn kiezers.

Velen riepen de afgelopen dagen op tot kortingen op buitenlandse hulp, een relatief geringe post op de totale begroting, maar een favoriet onderwerp voor boze ingezonden brievenschrijvers en opbellers naar Congreskantoren. Ook de steun aan de Navo moest het ontgelden. Volksvertegenwoordigers schromen niet om niet ter zake doende onderwerpen aan te roeren. Tijdens de begrotingsdebatten wist een Afgevaardige melding te maken van een uit zijn district afkomstige man die nog steeds in Vietnam gevangen zou zitten. De voorzitter van de Landbouwcommissie, De la Garza, klaagde over de 'goedwillende verwaarlozing' van landbouwers. Hij kreeg flink de tijd omdat de leden van het Huis lang moesten wachten op het Democratische begrotingsvoorstel. Dat de collega's het niet serieus namen, bleek wel uit het drukke gepraat tijdens de toespraak. Iedereen begon hard te lachen, zodra De la Garza een kaart liet zien met de achteruitgang van de landbouwsubsidies. Deze achtergrondruis staat gelukkig niet in de Handelingen.