Sport en de zorg voor het milieu

Dat waren nog eens tijden. Toen de koeien 's zondags het veld moesten ruimen omdat de voetballers de wei in moesten. Maar de natuur en de sport zijn uit elkaar gegroeid. De voetbal is geen lederen monster meer, het bamboestok bij het polsstokhoogspringen al lang en breed vervangen door buigzaam, oersterk kunststof en voor het maken van biljartballen hoeft tegenwoordig geen olifant meer te worden afgeschoten omdat ivoor heeft plaatsgemaakt voor andere, moderne materialen.

In de opwaartse spiraal van hoger, sneller en beter spelen materialen in het sportmilieu een belangrijke rol. Het zal niet zo lang meer duren voordat er een generatie hockeyers is die nooit op echt gras heeft gespeeld. Want die natuurlijke ondergrond is al op 350 plaatsen in Nederland vervangen door een tapijt van groene polypropyleen- of andere kunststofvezels, waar tegenwoordig overigens weer zand tussen gestrooid moet worden om bij valpartijen brandplekken te voorkomen. Kunstgras is weliswaar wat duurder, het heeft als voordeel dat er altijd op kan worden gespeeld en de onderhoudskosten laag zijn. Voor gemeenteraden zijn verzoeken om zo'n 'grasmat' aan te leggen dan ook vaak niet meer dan hamerstukken.

Daar zag het ook in Amsterdam naar uit tot Roel van Duijn (Groen Amsterdam) vorige week tegen zo'n voorstel stemde omdat kunstgras volgens hem een milieu-onvriendelijke karakter heeft. 'Natuurlijk gras brengt zuurstof voort en kompost. Kunststof komt van de chemische industrie', zei hij.

Maar die vervuilende motormaaiers dan, die minstens twintig keer per jaar hun stinkende gassen uitwalmen als ze de natuurlijke grasmat weer tot de perfecte speelhoogte kortwieken, wierp de VVD'er Ferry Houterman tegen. Leo Platvoet van Groen Links beschouwde kunstgras als een goed alternatief voor de vreselijke folteringen die de miljoenen grasprietjes moeten doorstaan wanneer ze door de gemene genopte sportschoenen worden platgetrapt. 'Gras heeft gevoel', zei hij.

Piet van der Kruk, hoofd van de sector sportacommodaties van de Nederlandse Sport Federatie, beschouwt het debatje niet als het begin van het einde voor de kunststofvelden. 'Die velden liggen er niet voor de natuurliefhebbers, maar voor de sportbeoefenaren en daarvan zijn er in Nederland vier miljoen. Of ze milieu-onvriendelijk zijn? Ze gaan 15 tot 20 jaar mee en het materiaal is te recyclen. Maar ja kunt er geen schaap op laten grazen.'