Nog geen ommekeer na vertrek coach Kampong

WASSENAAR, 8 okt. Afgelopen seizoen zorgden HGC en Kampong voor een spectaculair slot van de hockeycompetitie. Beide ploegen eindigden samen bovenaan. Van gelijkwaardigheid is momenteel echter geen sprake meer. HGC, op basis van gemaakte doelpunten toen de kampioen, was gisteren in het onderlinge duel zeker een klasse beter (3-1). Kampong heeft slechts vier punten uit zes wedstrijden en dat men bij de Utrechtse vereniging een positie in de grauwe middenmoot niet wil accepteren blijkt uit het vertrek, afgelopen week, van coach Gerard Stroes.

Die opmerkelijke gebeurtenis had in Wassenaar nog niet echt een positief effect op het elftal. Daar had men bij Kampong ook niet op gerekend. In de voetballerij wil een ploeg na het ontslag van de trainer nog weleens een lekkere wedstrijd spelen. Die opleving wordt dan veroorzaakt door de opluchting over het feit dat de man in kwestie uit de dug-out is verdwenen. Maar een dergelijke situatie is niet te vergelijken met die bij Kampong. De spelers schrokken afgelopen week van de mededeling dat Stroes zou vertrekken. Manager Jan Boerop sprak van 'een emotioneel avondje'. Aanvaller Tom van 't Hek: 'Dit zorgt voor een nare nasmaak. Gerard heeft bij Kampong veel succes gehad. En dan is het vervelend dat hij de laatste keer zoiets moet meemaken.'

Stroes nam zelf het besluit om te vertrekken. Het bestuur werd daar pas in een laat stadium in gekend. Het had Stroes nooit zelf weggestuurd. Zoiets gebeurt nauwelijks in het fatsoenlijke hockey en vooral niet bij een figuur als Stroes. 'Daarom', zegt de coach vanuit zijn huis, 'heb ik zelf maar de knoop doorgehakt.' Stroes wordt zeer gewaardeerd bij Kampong. Hij is vele jaren trainer-coach van de Utrechtse club geweest, al in 1972 voor het eerst met coryfeeen als Bolhuis en Litjens in de ploeg. Onder Stroes behaalde Kampong zijn grootste succes, de Europa Cup in 1986. Hij is zelfs lid van verdienste, zonder dat hij ooit normaal lid was.

Slijtage

Stroes vindt dat de trainer en de coach een persoon moeten zijn. Hij kan zelf wegens slijtage aan rug en heupen geen training meer geven. Toch aanvaardde hij aan het begin van het seizoen het coachschap. Hij wilde Kampong helpen, omdat de club na een uitgebreide speurtocht geen geschikte opvolger voor Rob Bianchi, de bondscoach, had kunnen vinden. Stroes bezocht wel alle trainingen en hij had een goed contact met trainer Ton van Gils. Toch merkte Stroes dat hij vanaf de zijlijn met een hek ertussen geen grip op de ploeg had. Daarbij speelden vooral de tegenvallende prestaties van Kampong mee. 'En', aldus Stroes, 'als iets niet lekker loopt moet je dat erkennen en snel de knoop doorhakken. Langer wachten heeft dan geen zin.'

Na de 3-2 thuisnederlaag tegen Pinoke begrepen ook de spelers dat er iets moest gebeuren. Maar ze dachten daarbij niet direct aan het vertrek van de coach. 'Misschien', bekende aanvoerder Jacques Brinkman na het verlies tegen HGC, 'is het achteraf gezien toch wel het beste dat hij is opgestapt. Als spelers merkten we ook dat het niet echt klikte op deze manier.' Kampong was in de gelukkige omstandigheid dat het Van Gils als trainer in dienst had. Hij is een ervaren trainer-coach en was onder meer bondscoach van Frankrijk.

Van Gils zegt niet te hebben staan trappelen om ook nog coach te worden. Hij maakte een vervelend jaar door bij Amsterdam, waar hij in de clinch lag met de spelers. Daarom kwam een seizoen in de luwte als trainer bij Kampong hem goed uit. Van Gils schrok toen Stroes vroeg het van hem over te nemen. Hij dacht een paar dagen na en besloot toen in te stemmen. 'Ik wilde Gerard niet voor het blok zetten', legde Van Gils uit. 'Maar een week geleden was ik ook bij HGC en heb daar zonder druk en spanning een lekker pilsje gedronken. Nu is de situatie voor mij ineens volledig veranderd.'

De nieuwe man op de bank heeft een ploeg overgenomen die niet draait. Tegen HGC, uitgerekend Van Gils' oude liefde uit Wassenaar, liet hij de ploeg verdedigend spelen. Op die manier hield Kampong de schade tegen een bij vlagen uitstekende thuisclub beperkt tot 3-1. 'Wij zijn geen ploeg om met 6-0 te verliezen', sprak een opgeluchte Van 't Hek na afloop. Hij was cynisch over de eigen ellende door Kampong in het volgende seizoen als overgangsklasser te typeren. Van 't Hek weet echter als geen ander dat zijn ploeg ook in deze vorm en zonder het drietal dat onlangs stopte (onder wie wereldkampioen Rene Klaassen) veel te sterk is om te degraderen. 'Maar het is wel de realiteit dat we in de buurt van de gevaarlijke zone staan.' Van 't Hek maakte in veertien jaar bij Kampong een keer eerder mee dat de club laag in de hoofdklasse, achtste, eindigde. 'We moeten het toch met deze selectie doen. Het is geen voetbal. Dus we kunnen niet even drie nieuwe spelers kopen. We moeten dus gewoon keihard trainen, elke keer weer. Misschien duurt deze malaise wel tot de winter, maar de punten gaan komen.'