'Begrotingsslag verslavend als cocaine'

WASHINGTON, 6 okt. Moet de Amerikaanse regering de kantoren en departementen deels sluiten of niet? Beduusd probeerden Afgevaardigden gistermiddag in de geboende gangen van het Capitool de financiele brokstukken bij elkaar te rapen nadat ze de nacht tevoren tegen een begrotingscompromis hadden gestemd. Als ontnuchterde barvechters verbazen ze zich over de schade.

Omineuze berichten circuleren over president Bush die weigert een tijdelijke financieringsmaatregel voor de regering te tekenen, tenzij er vooruitgang zit in het afgewezen begrotingscompromis.

In de met hout beklede vergaderzaal vraagt de met een zuidelijk accent pratende Republikeinse afgevaardigde William Dickinson van Alabama om duidelijkheid. Er is irritatie dat de leiders het weer achter gesloten deuren proberen te regelen. 'We weten niet wat er uitgaat en we weten zelfs niet of er een overbruggingsregeling voor de regering in het pakket naar het Witte Huis zit, en we weten niet of de president het al of niet zal tekenen, we weten het gewoon niet', zegt hij tegen de Democratische leider Richard Gephardt. Daarop barsten de toehorende leden in lachen uit.

Gephardt, die vannacht als leider heeft gefaald, valt even uit zijn rol en kan ook een glimlach niet onderdrukken: 'We lijden nu al een paar uur aan een gebrek aan overeenstemming. En ik denk dat we dit soort problemen houden als we zo doorgaan'.

De links-liberale Democraat George Miller ergert zich aan de arrogantie van de leiding. 'Ze begrijpen gewoon niet hoe belangrijk Afgevaardigden het wetgevingsproces vinden. Ze hadden nog beloofd dat ze nooit meer een begrotingstop zouden houden. Maar het is zo verslavend als cocaine. Zodra ze achter gesloten deuren zitten, kunnen ze de kamer niet meer verlaten.'

Toch vormt zich onder de Afgevaardigden geen consensus over een nieuw voorstel. Er zijn vele minderheden met plannen. Sommigen willen toch de lagere belastingpercentages voor de allerhoogste inkomens omhoog brengen. Anderen vragen om toch maar die verlaging van de belasting op vermogensaanwas door te zetten. En zo zijn er nog vele wensen, afhankelijk van de demografische en democratische samenstelling van de districten.

'Er zit gewoon te weinig aantrekkelijks in het begrotingscompromis', zegt Clay Shaw, Republikeins afgevaardigde van Fort Lauderdale, Florida, in een met tapijt beklede zijhal van de vergaderzaal. Hij ziet liever een pakket waar voor beide partijen ook iets meer in zit dan alleen bezuinigingen en belastingverhogingen. Nu klagen Democraten over de geringe lasten voor de rijken en Republikeinen over de uitgebleven verlaging van de lasten op de vermogensaanwas. Shaw is lid van de commissie voor overheidsfinancien en in die verantwoordelijkheid heeft hij voor het compromis gestemd. Maar met moeite.

Pag.17: Vervolg