Gewroken schanddaden

Wes Cravens Shocker was de eerste film, waarin een ter dood veroordeelde massamoordenaar vanuit de elektrische stoel wraak neemt door in andermans lichaam te kruipen en zijn werk voort te zetten. Zoals te verwachten viel, zouden vele andere films dit voorbeeld volgen. The First Power van Robert Resnikoff bijvoorbeeld bevat minder bizarre humor en spectaculaire trucages dan Shocker en behoort, zoals de werktitel Pentagram al aangaf, tot de oculte zijtak van het griezelgenre.

Om de een of andere reden speelt Lou Diamond Phillips, misschien wel wegens zijn indiaanse uiterlijk, vaak in films over magische talismans en duivelsattributen. In The First Power is Phillips een rechercheur die zich specialiseert in het vangen van 'serial killers'. De laatste die hij te pakken krijgt, had de gewoonte vijfpuntige sterren, een symbool van de satan, in de huid van zijn slachtoffers te kerven. Phillips pakt de griezel na een anonieme tip die later van het yuppie-medium Tracy Griffith afkomstig blijkt. Phillips heeft echter haar conditie geschonden, dat hij zich zou beijveren voor het niet voltrekken van het doodvonnis over de moordenaar. Integendeel, hij drinkt champagne met z'n collega's als het oordeel geveld is.

In deze magische griezelwereld blijft geen schanddaad ongewroken. Het monster keert terug op aarde en bezit de Eerste Kracht, die van de zielsverhuizing. Alleen een in mystica doorknede non kan uitkomst brengen. Ze schenkt Phillips een crucifix, die een dolk blijkt te bevatten. Slechts door Jezus in het hart van de duivel te steken, kan hem een halt toegeroepen worden.

Dit soort onzin maakt The First Power soms genietbaar, ondanks de vele slordige scenariokronkels en ongelukkige combinatie van misdaad- en griezelfilmconventies. Het is niet de Hollywoodproduktie waar cameraman Theo van de Sande zijn grootste internationale roem mee zal verwerven.