Legendarische Amerikaanse atleet mikt op goud bij hordenlopenen bobsleeen; Moses wil stunt Eagan verbeteren

ROTTERDAM, 4 okt. Slechts een maal in de Olympische geschiedenis heeft een sportman zowel op de Zomer- als Winterspelen een gouden medaille veroverd. Bokser Eddie Eagan won in 1920 in Antwerpen goud in het middenzwaargewicht en keerde twaalf jaar later in Lake Placid terug als lid van de Amerikaanse viermansbob, die als snelste de baan op Mount Van Hoeven afsuisde. Dat laatste gebeurde twee dagen na de sluitingsceremonie, omdat het sneeuwlaagje aanvankelijk te dun was om er een verantwoorde wedstrijd op te houden. Voor Eagan werd echter toch nog het sein op groen gezet en zodoende kwam hij tot zijn bijzondere verrichting.

Inmiddels echter is er een atleet die niet alleen in de voetsporen van Eagan wil treden, maar hem bovendien wil verbeteren door deze krachtproef in hetzelfde jaar te leveren. Edwin Moses, nu al een legendarische hordenloper, is vastbesloten in 1992 in Barcelona een greep naar eerste plaats te doen op de 400 meter horden en net als Eagan in Albertville het bobsleeen te winnen. Dat is behoorlijk hoog gegrepen voor een loper die al twee jaar aan geen atletiekwedstrijd meer heeft deelgenomen en pas afgelopen weekeinde voor de eerste keer een officiele wedstrijd in een bobslee meemaakte.

In het Westduitse Konigssee was hij met het Amerikaanse team achthonderdste van een seconde sneller dan de favoriete Westduitsers en in de tweemansbob eindigde Moses als derde. Daarmee is de 35-jarige hordenloper de voorbereiding op zijn nieuwe sportcarriere uitstekend begonnen. Hoewel er ernstig wordt getwijfeld aan het welslagen van zijn missie is Moses ervan overtuigd dat hij wel degelijk een kans heeft Eagan te kunnen overtreffen.

Blessure

Edwin Moses maakte al vier keer deel uit van een Olympisch team. In 1976 veroverde hij in Montreal goud op de 400 meter horden in een nieuwe wereldrecordtijd van 47,75, vier jaar later won hij de schaduwwedstrijden voor sporters die net als het team van de Verenigde Staten de Spelen van Moskou boycotten, in Los Angeles (1984) zegevierde hij zij het nipt tegen zijn landgenoot Danny Harris opnieuw en betekende dat zijn 102de triomf in successie en in Seoul moest hij genoegen nemen met een derde plaats. Daarna kwam hij niet meer in wedstrijden uit. In 1989 kampte hij met een blessure en dit jaar was hij op bestuurlijk niveau actief in de sport, onder meer met het Olympisch Comite van de VS.

Zijn carriere leek voorbij, maar Moses zelf houdt het er op dat het hoog nodig was om er twee jaar tussenuit te zijn. Hij is al vanaf zijn tiende actief op de atletiekbanen en had na 1988 geestelijk rust nodig. Lichamelijk, meent hij, is het allemaal nog wel op te brengen. Ook nu na twee jaar afwezigheid. Per slot van rekening keerde hij in 1983 na een jaar absentie terug met het vestigen van een nieuw wereldrecord (47,02) dat nog steeds in de boeken staat. Twee jaar later noopten blessures hem opnieuw een seizoen aan zich voorbij te laten gaan, om vervolgens toch weer op het hoge niveau terug te keren. Het aanduwen van de bobslee geldt nu tevens als training voor zijn derde terugkeer als atleet.

Pas dit jaar raakte hij bij die wintersport betrokken. Willie Gault, speler van Los Angeles Raiders dat uitkomt in de National Football League, haalde hem en Herschel Walker, running back van de Minnesota Vikings, over het eens te proberen. Het duurde niet lang voordat hij zich gewonnen gaf voor het bobben en na een aantal intensieve trainingen werd hij opgenomen in de twaalf man tellende Amerikaanse selectie voor het seizoen 1990-1991. Voor die twaalf plaatsen waren 65 gegadigden die in juli een zware conditietest ondergingen en in september een week lang duwtraining kregen.

Versterking

Edwin Moses is inmiddels op tournee met het team dat zich voorbereidt op wereldbekerwedstrijden in Calgary, waarna coach Tony Carlino in december in Lake Placid zal bekijken hoe het definitieve team er voor de wereldbeker en wereldtitelstrijd in 1991 uit zal komen te zien. Moses gelooft dat het gebruik van hardlopers een versterking voor de ploeg zal betekenen. De Verenigde Staten hebben voor het laatst in 1956 in Cortina d'Ampezzo een medaille behaald bij het bobsleeen. De viermansbob eindigde er als derde, achter Zwitserland en Italie 2.

Sinds 1976 wordt dat onderdeel gedomineerd door Oost-Duitsland en Zwitserland, die veel investeerden in verbetering van het materiaal. Volgens Moses echter speelt vooral ook het selecteren van hardlopers als duwer een grote rol. Het maken van snelheid bovenaan de bobsleebaan is naar zijn mening het belangrijkste deel van de race. Wie in het begin een tiende van een seconde sneller is dan de concurrentie weet dat aan de finish vertaald in een voorsprong die het drievoudige is. Mits de stuurman ervoor zorgt dat de slee zo weinig mogelijk tegen de kant komt. Moses heeft vol enthousiasme de eerste horde naar een nieuwe episode van zijn sportloopbaan genomen. Maar of na alle hindernissen, die hij nog moet nemen in de komende twee jaar, op de Olympische Spelen ook inderdaad twee gouden medailles voor hem binnen bereik zijn valt zeer te bezien.