Televizierring toonbeeld van Gooise nestwarmte

Het nieuwe televisieseizoen (want tot en met zondagavond was het nog zomer) is gisteravond geopend met wat wel bijna een Nationaal Programma mag worden genoemd: de uitreiking van de Televizierring, waarvan voor het eerst in haar 25-jarig bestaan een televisieshow was gemaakt. Als geen ander blijkt de AVRO, ooit opgericht met de pretentie een nationale omroep te zijn, nog steeds de kunst te verstaan zulke vertoningen van Nederlandse eenheid te organiseren. Badend in oude glorie en Gooise nestwarmte (en heel wat gehaaider geensceneerd dan het onbeholpen filmgala van vorige week) keek men onder leiding van de onmisbare Willem Duys terug op 25 jaar televisie-favorieten. In de oude fragmenten doken onvermijdelijk een paar coryfeeen op, die inmiddels het hazenpad naar Luxemburg hebben gekozen. Maar de toon werd gezet door hen die in Hilversum waren gebleven en nu de handen ineenslaan om de kijker dat gemis te doen vergeten.

Dat er tussen de drie genomineerde favorieten van het publiek geen enkel AVRO-programma zat, was hooguit een beetje sneu voor de AVRO zelf. Maar het paste in de nieuwe koers van onderlinge solidariteit tegen de gezamenlijke vijand, dat zulks geen enkel beletsel vormde voor de trotse toonzetting van het gala: de Televizierring ging tenslotte naar Ook dat nog, de curiosa- en consumentenrubriek van de KRO, die van het publiek twee keer zoveel stemmen kreeg als de nummers twee (Medisch Centrum West) en drie (Keek op de week).

Het gaat de komende maanden hard tegen hard; wie nu voor RTL-4 werkt, hoort er in Hilversum definitief niet meer bij. Gisteravond is de strijd echt begonnen.