Licht ontspoorde zinnen aan de bar

Wie er op let, merkt al dat achter de bar enige spanning heerst. Maar voorlopig zijn barman en kelner nog druk met de consumpties die door het publiek worden besteld. Pas als de voorstelling echt begint, blijkt dat die halfgefluisterde ruzietjes er bijhoorden en dat de barman veel te stellen heeft met zijn opvliegerige zenuwpees van een baas en diens clientele. Bijna ongemerkt is het cafe dan veranderd in een theaterlocatie.

Gif, de vierde lunchpauzevoorstelling van Moniek Kramer, wordt gespeeld in het cafe-restaurant van theater Bellevue. Er is sprake van een relatie die daar tot uitbarsting komt en een eenzame dame wier goede bedoelingen worden uiteengereten in het prikkeldraad van onredelijkheid. Van wezenlijk belang is dat overigens niet. Het gaat hier bovenal om de zinledigheid van de dialogen, die door Moniek Kramer in lichtelijk ontspoorde zinnen zijn opgeschreven. Soms hoort men er de echo in van Wim T. Schippers ('heb ik ergens u gekwetst mee?'), maar meestal zijn ze van surrealistischer snit gesprekken die alleen maar dienen om iets anders te verbergen.

De spelers verkennen met bezienswaardig resultaat het terrein tussen subtiele komedie en groteske overdrijving: Rene van 't Hof als de spastische hypochonder, Elsje de Wijn met haar zachtaardig verpakte verdriet, Annet Malherbe met haar vlagen van hysterie en Stef van den Eijnden die achter de bar suggereert dat het water hem tot de lippen staat. Voorts is de koffie die wordt geschonken, van goede kwaliteit.

Voorstelling: Gif, geschreven en geregisseerd door Moniek Kramer. Spelers: Rene van 't Hof, Elsje de Wijn, Annet Malherbe, Stef van den Eijnden, e.a. Gezien: 26/9 theater Bellevue (De Smoeshaan), Amsterdam. Aldaar t/m 21/10; 12.30 uur.

    • Henk van Gelder