DE GIVENCHY-ONTWERPEN IN LICENTIE VAN LAURENS JOOSSE; Nietopgepoft en niet madammerig

Het steekt Laurens Joosse een beetje. Vrijwel niemand weet dat er in Nederland nog wel degelijk Franse haute couture bestaat. Daarom houdt hij volgende week een lunchpauze-lezing in het Rijksmuseum.

Joosse vervaardigt zelf Franse haute couture, in zijn werkkamer op de hoogste verdieping van een flat die uitkijkt over de Rijswijkse verkeersdrukte. Zijn beroep is uiterst zeldzaam: zelf denkt hij dat hij hooguit 25 collega's heeft op de hele wereld. Laurens Joosse maakt haute couture in licentie. Hij is een acheteur, die voor 10.000 gulden op de eerste rij mag zitten bij de shows van Givenchy om modellen te selecteren voor zijn vaste Nederlandse klanten. 'Zo'n show gaat razendsnel, dus je moet goed opletten. Je mag niet tekenen en niet fotograferen als geheugensteuntje. Vroeger mocht je niet eens iets noteren. Je moest alle nummers uit je hoofd leren. Dat was haast onmogelijk, want de mannequins lopen ook nog allemaal door elkaar'.

Toen hij achttien jaar geleden begon, kocht hij ook modellen van Balmain, Dior, Saint-Laurent en Carven: hij heeft een klassieke smaak. Maar de entreeprijzen stegen zo dat hij ze op den duur niet meer kon opbrengen. Voor de Nederlandse vrouw vindt hij bovendien Givenchy's ontwerpen het meest geschikt: die zijn het beste te interpreteren voor grote en kleine, dikke en dunne lichamen. 'Saint-Laurent ontwerpt alleen voor de jonge, slanke, een beetje mannelijke vrouw. Diors modellen zijn nogal opgepoftvrouwelijk, een beetje madammerig. En Balmain vind ik demode, die is alleen geschikt voor de vrouw die, ' zegt hij veelbetekenend, 'haar jurken nu nog over de knie draagt'.

Hij bezoekt daarom alleen nog maar het modehuis van Givenchy om er de dag na de show de modellen die hij interessant vond nader te bekijken. Uiteindelijk koopt hij er een stuk of zeven. Daarvoor krijgt hij een foto van de originele ontwerptekening van de hand van de meester, en een piepklein staaltje van de stof. Plus een fotokopietje met de adressen waar alle onderdelen te koop zijn: de stof, de voering, de knopen, de ritsen, de ceintuur. Later, terug in Rijswijk, komt er dan nog een dikke envelop met het patroon erin. 'Op de maat van een mannequin, dus voor iemand zonder buste, zonder taille, zonder heupen en met hele lange armen'.

Zijn klanten komen in de weken daarna bij hem langs. Veelal oudere dames, want 'het is heel duur, dus ze moeten wel een beetje geld hebben'. Hoe duur? 'Nou, Givenchy zelf is drie keer duurder'. Zijn klanten zijn vrouwen met een representatieve functie, of 'vrouwen die gewoon dol op kleren zijn'. Vrouwen, bovendien, die haute couture hebben leren dragen.

Wie van tevoren al tegen Joosse zegt dat ze precies weet wat ze wil hebben moet hij meestal duchtig opvoeden. 'Dat is een verkeerde instelling voor haute couture. Je moet kiezen uit het aanbod. En als er iets bij is: toeslaan. Op het moment zijn er bijvoorbeeld veel tailleurs en jersey jurken in de collectie, maar verder nauwelijks alledaagse kleding. De kleine imprimezijden jurkjes, die mijn klanten graag dragen bij de thee, vind je dit seizoen niet. Als een klant er dan toch een wil hebben moet ik haar soms terechtwijzen: mevrouw, vorig jaar was daar volop keus in, maar toen wilde u ze niet'.

Joosse heeft bij zijn inkoop al rekening gehouden met wat zijn klanten nodig hebben. 'Nu ja, nodig hebben is niet helemaal de goeie uitdrukking, want ze hebben alles al'. Als de keuze is bepaald bestelt hij de stoffen en de fournituren in Parijs. Het patroon tekent hij eerst op een dunne katoen. Van elke klant is er een eigen paspop, waarop hij de stof mouleert. Daarna voert hij het model uit in de voorgeschreven Givenchy-stof en mag de klant komen passen. 'Het patroon wordt geheel voor haar geinterpreteerd. Als zij een korte taille heeft, maak ik een brede ceintuur wat smaller. Als zij geen nek heeft, zet ik een opstaand boordje wat ronder en iets lager. Dat zijn geen afwijkingen van het model, dat is juist waar haute couture om gaat: iets geheel op maat maken en perfect afwerken. Over haute couture wordt altijd zo raar gedaan, maar het is eigenlijk niets anders dan het maken van perfecte kleding. Met flou: zachtheid, luchtigheid. Zodat je van buiten niet kunt zien dat de organza voering in een jersey jurk met losse steken is vastgezet, zelfs als je hem uitrekt. Het gaat om de perfectie in alles: stoffen, binnenwerk, afwerking. Het is vooral heerlijk om te dragen. Zelf lijkt het mij zalig'. Komt hij nooit in de verleiding om zelf eens een tailleurtje te ontwerpen? 'Nee. Wat de mensen betalen voor Givenchy, betalen ze niet voor Joosse'.