Conflicten over het lichaam

Het dansgezelschap Reflex heeft onder de nieuwe artistieke leiding van Patrizia Tuerlings het seizoen voortvarend ingezet met twee duetten. De uitnodiging aan choreografen Lisa Marcus en Desiree Delauney ligt niet voor de hand en getuigt van frisse ondernemingszin. Lisa Marcus heeft zich een naam verworven door haar intrigerende mime/bewegingstheater-produkties met Barbara Duifjes. Desiree Delauney behoorde tot vorig jaar tot het Cloud Chamber-collectief, dat zich onderscheidde door een aantal spraakmakende, absurdistische theaterspektakels. Voor beiden is het de eerste keer dat zij buiten hun eigen kring iets maken en met ervaren, technisch breed geschoolde dansers werken.

Lisa Marcus zet in Games of the Doll een timide meisje (Marjolein Elsink) neer dat geconfronteerd wordt met de bewustwording van haar lichamelijkheid. Dat gebeurt door een onrust veroorzakende 'pop' (Patrizia Tuerlings) die een geraffineerde naaktheid toont: het vleeskleurige, strakke tricot laat de borsten vrij en heeft een geaccentueerde, doch zeer kuise schaamstreek. De handen en voeten zijn gehuld in keurige witte sokjes en zwarte lakschoentjes. Geleidelijk aan wordt de pop menselijker en ontluiken ook de fysieke lusten, waarvoor het meisje terugschrikt. Na een fiks conflict worden beide figuren toch tot een onverbrekelijke eenheid.

Marcus heeft het thema knap uitgewerkt: verrassend van detail, soms heel fel en direct, soms versluierd in surrealistische beelden. Zij heeft bovendien de niet geringe persoonlijke kwaliteiten van de beide uitvoerenden haarscherp weten te profileren. Het is geen makkelijk toegankelijk werk, wel prikkelend en boeiend.

Minder sterk vond ik Delauney's Des-Astrees. Ook hierin worden de verschillende geaardheden van twee vrouwen, ook weer Tuerlings en Elsink, tegenover elkaar gezet. Tuerlings is de gedecideerde, ondernemende figuur, Elsink de aarzelende vrouw die sterk wil zijn, maar letterlijk niet op haar benen kan blijven staan. Het fraaie begin, waarin Tuerlings op een schommel in vliegende vaart de ruimte doorklieft, is sterk. Daarna wordt het compositorisch zwakker en verliest het zeggingskracht, ondanks de heftigheid in beweging. Goed is wel weer het eind waarin Elsink toch de sterkere blijkt te zijn, die de uitgeputte Tuerlings tenslotte in haar armen opvangt en verder draagt.

Voorstelling door Reflex: Games of the Doll; choreografie: Lisa Marcus; muziek: Eric Watson. Les Des-Astrees; choreografie: DesireeDelauney; muziek: Glenn Branca/Musette. Gezien: 26/9 Kruithuis, Groningen. Eerstvolgende voorstellingen: 4/10 Drachten; 6/10 Eindhoven; 12 en 13/10 Rotterdam; 16/10 Baarn.

    • Ine Rietstap