Franker wil dollarjacht tennissers terugdringen

ROTTERDAM, 26 sept. Daags na het verloren Davis-Cupduel tegen Canada heeft bondscoach Stanley Franker in 'een constructief ontbijtgesprek' er bij de Nederlandse toptennissers serieus op aangedrongen in de toekomst een uitgebalanceerder programma samen te stellen. Franker doelde daarbij voornamelijk op minder toernooien, een groter aantal rustperioden alsmede het meer betrekken van de baansoorten bij het opstellen van de schema's.

'Spelers als Koevermans en Haarhuis moeten zich meer concentreren op de sportieve prestaties die als ze goed zijn automatisch ook meer financien betekenen', aldus Franker die daarmee aangaf dat er thans meer in kwantitatief dan in kwalitatief opzicht wordt gedacht. 'Maar je kan het ze eigenlijk niet kwalijk nemen. Michiel Schapers heeft in zijn tijd een zeer uitgebalanceerd programma afgewerkt, maar daartoe werd hij gedwongen aangezien de wereldranglijst werd samengesteld via het systeem van gemiddelden. Thans gelden louter de beste veertien evenementen, waardoor het in de hand wordt gewerkt dat spelers steeds meer op de baan staan. Niettemin denk ik dat Haarhuis en Koevermans ontwikkeld genoeg zijn om te begrijpen dat je op deze wijze je ware potentie niet kan realiseren.'

Het Nederlandse Davis-Cupteam (Haarhuis, Koevermans, Schapers en Siemerink) verloor afgelopen weekeinde in Toronto het promotie/degradatieduel tegen Canada met 3-2 en verdwijnt als gevolg daarvan uit de wereldgroep, de hoogste divisie van het landentennis. Eerder speelde de formatie van Franker in de eerste ronde van de wereldgroep tegen West-Duitsland in Essen, waar het op zaterdagmiddag na het dubbelspel reeds 3-0 in het voordeel van de Bondsrepubliek stond. Nederland kwam tegen de Westduitsers, die zonder Boris Becker aantraden, nog terug tot 3-2, maar die score gaf een zeer sterk vertekend beeld van de krachtsverhouding alsmede de instelling waarmee beide teams aantraden.

Volgens technisch directeur Franker moet de Davis-Cupcultuur in Nederland nog ontwikkeld worden. 'Op dit gebied hebben wij geen historie. Daarom heeft het denk ik niet zozeer met betrokkenheid te maken. In hun hart zijn deze jongens heel fanatiek Nederlander, maar de plaats van de Davis Cup in hun carriere moet naar mijn mening worden bijgesteld. In de sport waarmee je je boterham verdient, moet je ook iets terugstoppen en daar is de Davis Cup de uitgelezen mogelijkheid voor. Op zich blijft het een prachtig evenement, met als aantrekkelijkheid dat het thuisland zijn eigen baansoort mag kiezen. Ookhet publiek speelt een belangrijke rol. Het is jammer dat wij voor de wereldgroep nooit een thuiswedstrijd hebben gespeeld. Je ziet het aan Oostenrijk. Dat is in de halve eindstrijd gekomen, omdat het alle duels op eigen bodem heeft mogen afwerken. En dan gaat Amerika toch bijna onderuit.'

Niettemin blijft de prangende vraag leven of Nederland niet bij een betere voorbereiding het duel tegen de Canadezen had moeten winnen. Niet alleen staan Haarhuis (60) en Koevermans (63) veel hoger op de wereldranglijst dan de Canadezen, bij de opponent viel op het laatste moment zelfs de hoogstgeplaatste Andrew Sznajder (92) met een handblessure weg. Het is geen vreemde gedachte van Franker dat de spelers door de jacht op dollars bij tijd en wijle uitgeblust op de baan staan. Zo verkeert Koevermans na een tussenstop van een dag thans in Griekenland en is Haarhuis vanuit Toronto via Los Angeles naar Brisbane gevlogen. Vervolgens keert de beste speler van Nederland, die in de eerste vier maanden van dit jaar reeds alle werelddelen aandeed, via de toernooien in Sidney en Tokio medio oktober terug.

Franker meent dat een intensievere voorbereiding wellicht een fractie verschil had uitgemaakt, maar dat het duel daarmee niet was gewonnen. 'Koevermans heeft met zijn zege op Chris Pridham bereikt wat ik van hem had verwacht. Haarhuis daarentegen had ik ingeschat op twee overwinningen. Daar is het verloren. De onderbreking vrijdag wegens regen vrijdag tegen Connell heeft ons de das omgedaan. Haarhuis is een slow-starter. Toen de beslissing viel de partij te verschuiven naar de zaterdag werd al zijn sloopwerk teniet gedaan. De volgende dag heeft hij weer een set prijs moeten geven. Daarna was het gebeurd.'

Ook het wegvallen van Sznajder mag in de ogen van Franker niet worden uitgelegd als een verzwakking van Canada, waardoor Nederland van de nieuwe uitgangspositie had moeten profiteren. 'De baan was redelijk snel, maar het lijkt er op dat de Canadezen zich bij hun voorbereiding louter op ons hebben gericht en niet op hun eigen spelers. Sznajder is namelijk absoluut geen service-volleyer. Daarom was ik eigenlijk teleurgesteld dat hij niet kon spelen. Canada had kennelijk niet verwacht dat bijvoorbeeld Koevermans zijn aanvallende stijl waarmee hij op Wimbledon zo ver is gekomen, in Toronto zou kunnen continueren. Tot ieders verbazing is dat toch weer gelukt, ondanks dat hij bij wijze van spreken opnieuw zo van het gravel stapte. Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen dat we zeer goed gespeeld hebben.'

Derhalve omschrijft Franker de degradatie niet als een teleurstelling, maar als 'gewoon vervelend'. Daarmee vermijdt hij waarschijnlijk een pijnlijke discussie, aangezien het aanzien zoals dit bestaat in zekere zin wordt geschaad en bovendien de vraag komt bovendrijven of Nederland eigenlijk wel thuishoort in de wereldgroep van het Davis-Cuptoernooi. Anders gesteld: was de promotie vorig jaar wel een juiste afspiegeling van de internationale krachtsverhoudingen, aangezien de overgang uiteindelijk werd bereikt via de overwinning op een in tennistermen nietig land als Indonesie.

Franker meent van wel. 'Met Haarhuis en Koevermans bij ongeveer de top-vijftig en het dubbel van deze twee spelers bij de top-twintig mag je rustig stellen dat wij op gravel bij de zestien beste landen van de wereld horen. September volgend jaar kunnen we in principe weer terug zijn, al zal de weg nu veel moeilijker worden. Het is bovendien vervelend straks weer een hele organisatie op poten te zetten voor een mogelijk duel tegen een oninteressant land waar niemand op zit te wachten. Volgende week woensdag is de loting, dan weten we meer. Ook in welke groep we komen: de Europese zone of de Euro/Afrikaanse zone. Indien we voor de eerste ronde geen bye krijgen, staat het eerste duel in februari op het programma en dat betekent in elk geval een binnenbaan. Voor een thuiswedstrijd zullen we dan op zoek moeten naar een langzame ondergrond. Jammer genoeg beschikt de bond niet over genoeg geld een complete gravelbaan in een hal aan te leggen.'