Special Forces brengen met hulp verzet Koeweit in kaart

ROTTERDAM, 22 sept. Het Koeweitse gewapende verzet tegen de Iraakse bezetting van hun land bestond kort na de invasie uit niet veel meer dan het beschieten van een enkele wachtpost en het kladden van leuzen. Inmiddels is de organisatie van het Koeweitse verzet in handen gekomen van Amerikaanse speciale troepen, de 'Green Berets', al vormt het nog steeds geen bedreiging voor de Iraakse bezettingsmacht. In nauwe samenwerking met de CIA voorzien de Green Berets de Koeweiti's van wapens, explosieven en doelen. Een legerwoordvoerder heeft wel onderstreept dat de Amerikanen zelf nooit meegaan met een missie.

De Green Berets vormen een onderdeel van het in 1987 gevestigde US Special Operations Command. Onder het USSOC vallen alle speciale eenheden van de drie Amerikaanse strijdmachtonderdelen. Het aantal manschappen dat bij de Special Operations Forces is ingedeeld is onder de regering Reagan met 80 procent gegroeid, terwijl het aantal missies zelfs vervijfvoudigde. Hun aandeel in gewapende conflicten wordt meestal pas na het beeindigen van de gevechtshandelingen bekendgemaakt en dan nog slechts gedeeltelijk.

Special Forces

Naast de aanwezigheid van de Green Berets is door de opperbevelhebber in het Golfgebied, generaal Schwarzkopf, ook de komst van speciale marine-eenheden aangekondigd. Volgens twee leden van het Amerikaanse Congres zijn ook speciale luchtmachteenheden naar de Golf gedirigeerd. Uit de acties van de Special Forces in het verleden valt af te leiden wat hun taak is in het huidige conflict om Koeweit. In Honduras hebben de Green Berets zich beziggehouden met het trainen en het leiden van Nicaraguaanse contras. In 1989 waren zij nog in het nieuws omdat een aantal van hen, terwijl hun aanwezigheid door het Pentagon was ontkend, werd belegerd door Salvadoraanse guerrillastrijders. Een Amerikaanse regeringswoordvoerder heeft gezegd dat het Koeweitse verzet nooit de Iraakse invasietroepen uit Koeweit zal kunnen verdrijven maar dat het wel een irriterende factor vormt. Het uitdelen van speldeprikken aan de Irakezen lijkt niet de belangrijkste reden om het verzet te steunen. Bij een escalatie van het conflict kan het belangrijk zijn dat de geografie van Koeweit in kaart is gebracht en dat zoveel mogelijk bekend is over de gevechtskracht van het Iraakse leger in Koeweit. Tijdens hun opdrachten kunnen de Koeweiti's waardevolle inlichtingen verzamelen over Iraakse troepenbewegingen en stellingen. Ontbrekende informatie in de intelligence estimate kan worden verkregen door speciale troepen die in infiltratie achter de vijandelijke linies zijn gespecialiseerd. In het Amerikaanse leger zijn daar de 'Rangers' ook wel 'Black Berets' genoemd voor opgeleid. Het waren Rangers die bij de invasie van Grenada als eersten werden ingezet. In Koeweit zouden de Rangers op de Al-Matla heuvelrug kunnen worden afgezet. Door deze heuvelrug ten noorden van Koeweit-stad lopen belangrijke verbindingswegen tussen Irak en Koeweit. De aard van het verkeer op die wegen kan veel vertellen over het Iraakse leger in Koeweit-stad. De informatie kan met een speciale zender aan bases in Saoedi-Arabie worden doorgegeven.

Op eenzelfde manier hebben Britse speciale troepen, de 'Special Air Service', een observatiepost bemand op een heuveltop bij Port Stanley, de hoofdstad van de Falkland-eilanden. Zij zaten daar binnen een week na de invasie door de Argentijnse troepen. Of het volgende conflict op een oorlog zou uitdraaien of dat een diplomatieke regeling zou worden getroffen was toen nog volstrekt onbekend.

Het is verre van ondenkbaar dat het Amerikaanse opperbevel er eenzelfde tactiek op nahoudt. De bevelhebber van het USSOC, generaal Lindsay, heeft zich in ieder geval in een recent interview uitgesproken voor de aanschaf van extra MC-130H combat talon vliegtuigen die bij uitstek geschikt zijn voor heimelijke infiltratiemissies. Deze toestellen zijn voorzien van elektronische storingsapparatuur die de Iraakse radar kan verblinden of misleiden. De verkenningseenheden verlaten het vliegtuig per parachute en kunnen weer worden opgepikt via een ingenieus systeem waarbij een op de neus gemonteerde vangarm een door een Ranger opgelaten kabelballon uit de lucht grijpt. Hij kan daarna aan de kabel binnenboord worden gehaald.

SEALs De speciale eenheden van de marine worden SEALs genoemd, wat staat voor See Air Land. De SEALs zijn kikvorsmannen en zijn opgeleid om landingsstranden te verkennen en om vijandelijke installaties te saboteren. De SEALs hebben in 1989 verhinderd dat generaal Noriega met een van zijn vliegtuigen Panama zou ontvluchten. Nadat ze met rubberbootjes waren geland, hebben ze de op het vliegveld van Panama-stad aanwezige Panamese eenheden uitgeschakeld en de geparkeerde vliegtuigen in brand geschoten. Een nog spectaculairder operatie van de SEALs was het enteren van de Iran Ajr. Dit Iraanse schip werd in 1988 op heterdaad betrapt bij het leggen van zeemijnen in de Golf. Overgevlogen door helikopters van de speciale eenheid Task Force 160 opererend onder het omineuze motto Death waits in the dark, landden ze op het schip en namen ze de bemanning gevangen.

Hoewel ze voor elitetroepen doorgaan, staan de Special Forces niet bekend om hun goed-geoliede operaties. De actie die in 1980 tot de bevrijding van de Amerikaanse gijzelaars in Teheran had moeten leiden, moest in een vroeg stadium worden afgelast omdat verzuimd was de ingeschakelde helikopters van stoffilters te voorzien. Een opgestoken zandstorm was een kritiek aantal helikopters fataal. De ramp was compleet toen een transportvliegtuig en een helikopter die wel het rendez-vous in de Iraanse woestijn hadden bereikt, met elkaar in botsing kwamen en in brand vlogen. Ook de SEAL-teams kunnen niet geheel met trots terugkijken. Hoewel in Panama werd verhinderd dat generaal Noriega kon uitwijken naar een buurland, vielen er onverwacht veel doden in gevechten met het Panamese leger. In deze tegenstand was wel voorzien maar de SEALs konden geen radiocontact krijgen met een gunship dat boven het vliegveld cirkelde, zodat geen vuursteun kon worden ingeroepen. Een niet nader omschreven 'transportprobleem' verhinderde in 1985 dat SEALs de gijzelaars op het Italiaanse cruiseschip Achille Lauro bevrijdden.

De lange reeks van soms fatale organisatorische tekortkomingen wordt door de verantwoordelijke militairen geweten aan de politieke restricties en de lange bureaucratische weg die voor goedkeuring door de Amerikaanse Senaat en het Congres moet worden afgelegd. De commandanten van de Special Forces hebben dan ook onlangs laten weten dat de procedure voor goedkeuring gestroomlijnd moet worden. De Senaatscommissie voor de strijdkrachten heeft echter kenbaar gemaakt dat juist de gerede kans op mislukken van operaties van het USSOC een reden is om de restricties te handhaven. Generaal Colin Powell, de voorzitter van het Amerikaanse comite van chefs van staven, heeft inmiddels de Senaatscommissie gerustgesteld, de huidige procedure blijft van kracht. Politieke terughoudendheid en militaire noodzaak bepalen wanneer de Special Forces over de gehele linie worden ingezet.