Softbal raakt imago niet kwijt

SANTPOORT, 22 sept. Een handjevol mensen probeert zich kleumend in de stromende regen te vermaken bij de wedstrijd tussen bekerhouder Staller Terrasvogels en de Zweedse kampioen Leksand. De softbalploeg uit Zweden is geen partij voor de Nederlandse formatie. Met 25-3 (het sorebord kan het niet eens vermelden; het telt maar tot 20) wordt Leksand verpletterd. Veel softballiefhebbers op de kleine tribune vragen zich af of een dergelijke vertoning wel zinvol is.

Voor de 13de keer wordt het toernooi om de Europese softbalbeker gehouden, dit keer in Santpoort. Twaalf keer won een Nederlandse club reeds de beker, waarvan Terrasvogels zelf acht maal. Als morgen de laatste wedstrijd is gespeeld zal wel weer een Nederlandse ploeg de Cup mee naar huis nemen, is de algemene verwachting. Maar op wat familieleden van speelsters na zal niemand daar verder wakker van liggen. Softbal, dat toch al meer dan honderd jaar geleden in Amerika werd geintroduceerd, is een sport in de marge gebleven. Deze vrouwensport, dus geen tak van sport die ook door vrouwen wordt beoefend, heeft zich nooit kunnen ontworstelen aan het imago van een recreatieve vorm van honkbal. Ondanks het feit dat het Nederlandse softbal dichter bij de wereldtop staat dan de honkballers in 78 jaar in Nederland heben weten te bereiken. De nationale softbalploeg moest dat begin deze maand weer eens pijnlijk ervaren toen na het behalen van de zesde Europese titel in Italie er geen juichende fans op Schiphol waren en ook geen vertegenwoordigers van de media.

Zelfs de bestuurders van de honkbal- en softbalbond lieten het op de luchthaven afweten. Theo Vleeshhouwer, voorzitter van de Europese Softbal Federatie, probeert het negatieve beeld wat op te poetsen. Terwijl hij in de stromende regen, zich beschermend tegen de harde wind met een eenvoudig softbaljack, een consumptiebon inlevert om een kop koffie te krijgen, wijst hij er op dat het spelpeil toch met sprongen vooruit is gegaan door de jaren heen. 'En de zwakke Europese ploegen leren er van om te spelen tegen sterke tegenstanders', voegt hij er aan toe. Maar met uitslagen van 16-0, 24-0, 12-0 en 25-3, waarmee de drie kanshebbers voor de beker (Crocetta uit Italie en HCAW en Terrasvogels uit Nederland) de tegenstanders verslaan, geven maar weinigen iets voor zijn, overigens goed bedoelde, mening. Ook Nol Houtkamp niet, de man die zich als bondscoach jarenlang voor de KNBSB heeft ingezet, maar een aantal jaren geleden op een zijspoor is gezet. Hij houdt zich, naast het coachen bij een Nederlandse club, ook bezig met softbal ontwikkelingshulp in Belgie. 'Nee, ik geloof niet in dit soort potjes. Zonde van de tijd. Je kunt veel beter de zwakkere landen tegen elkaar laten spelen en de sterkere landen tegen elkaar. Dat levert meer rendement op dan die inmaakpartijen. Als beloning zou je dan de winnaar van de zwakkere poule kunnen laten meespelen in de eindronde. Dat geeft dan nog een extra stimulans'.

Ramp

Theo Vleeshhouwer, ook al weggeschoven uit KNBSB-kring, gaat de discussie maar verder uit de weg door het onderwerp van gesprek handig in een andere richting te duwen. 'Het ziet er naar uit dat de KNBSB, net als vorig jaar, ledenverlies zal leiden. Ook bij het softbal. Zo'n kleine 5 procent, heb ik begrepen uit nog niet officiele cijfers. Kijk, dat is pas een ramp. Niet het spelpeil in Nederland of zelfs in Europa, maar het teruglopende ledental van de bond moet ons grote zorgen baren.'

Europa Cup softbal. Geen in blazer gehulde softbalbestuurders. Wel tachtig vrijwilligers, die onder aanvoering van toernooivoorzitter Henk Wessel de zaken prima laten verlopen. Geen peperdure hotels en kostbare banketten voor deelnemende teams, maar wel een Tsjechische ploeg die in een kantine van een sportclub op door de luchtmacht geleverde veldbedden slaapt. Men moest bedelen daar in Santpoort om advertenties te laten plaatsen door ondernemingen en zelfs is om het speelveld nog genoeg ruimte voor reclameborden. En dat?ondanks het feit dat de NOS zo af en toe ook nog iets op de televisie vertoont van het evenement. De echte softballiefhebber gaat er echter niet onder gebukt. Ook Teun van de Berg niet die vroeger zo'n 15 jaar lang coach is geweest van Terrasvogels. 'Zo lang die meiden in het veld het leuk vinden is het prima. Daar doe je het tenslotte allemaal voor.'

    • Joop Köhler