Doorbraak Leufkens en Westra

ZANDVOORT, 20 sept. Wat velen in de Nederlandse bridgewereld al enige jaren hoopten, hebben Enri Leufkens en Berry Westra in het EOE-Optiebeurstoernooi waargemaakt. Zij wonnen als eerste Nederlandse bridge-grootmeesters een toernooi met een veld van vrijwel uitsluitend wereldtoppers. Het tweetal behaalde een overtuigende zege. Twee ronden voor het einde waren zij al nagenoeg niet meer te achterhalen door de naaste belagers.

Leufkens-Westra behoorden enkele jaren geleden nog tot de groep getalenteerde juniorspelers. Tot veler verrassing won in 1987 het Nederlandse juniorenteam, waarvan zij de kern vormden, het eerste wereldkampioenschap dat in dit onderdeel van het wedstrijdbridge werd georganiseerd. Hoewel zij hierna snel tot de Nederlandse bridgetop doordrongen, bleven aansprekende internationale successen uit. Niettemin leefde bij velen de verwachting dat zij tot meer in staat waren. Dat werd in Zandvoort bewezen. Niet alleen door een reeks van soms zelfs grote overwinningen, zoals op Mahmood-Shivdasani (+132 punten), op Forrester-Robson (+223) en op Deas-Palmer (+158), maar vooral ook door de regelmaat waarmee zij hun totale score opvoerden.

Veelzeggend is dat de grootste nederlaag van Leufkens en Westra, tegen de Zweden Lindqvist-Nielsson, slechts 95 punten kostte. Van de vijftien ontmoetingen verloren zij er niet meer dan vier. Door in de veertiende ronde met 158 punten te winnen van het toen nog verrassend hoog staande vrouwenpaar Lynn Deas-Beth Palmer stelden zij de eindzege nagenoeg veilig.

In de schaduw van Leufkens-Westra leverden ook Bep Vriend en Anton Maas een schitterende prestatie door als vierde te eindigen, nadat zij tot en met de laatste ronde verwikkeld waren in de strijd om de tweede plaats. De twee overige Nederlandse paren, Van der Pas-Schippers en Bertens-Kolen, deden op de laatste speeldag verwoede pogingen hun score een beter aanzien te geven. Maar door pech in de laatste ronde slaagden zij er net niet in de voorlaatste plaats over te doen aan de beroemde Zia Mahmood en zijn partner Shivdasani, terwijl Bertens-Kolen net te kort kwamen hun score weer onder de duizend minpunten te krijgen.

Als gevolg van hun tegenvallende prestaties ging de match tegen de Rest van de Wereld voor het Nederlands team verloren, maar met een betrekkelijk klein puntenverschil: 672-758. Ook in het teamtoernooi moest het Nederlands team hierdoor met de laatste plaats genoegen nemen.

    • Bob van de Velde