Dodelijke compact disk

De mix van misdaadthriller en science fiction-griezelfilm is niet nieuw, maar wel in opmars. Recente voorbeelden als The Hidden en Alien Nation maken school in het exploiteren van het idee dat buitenaardse bezoekers zich verbinden met meer herkenbare vijanden: drugdealers en misdaadsyndicaten. Dark Angel, de tweede film van de bekwame actieregisseur en stuntman Craig R. Baxley (Action Jackson), paart handig een politiekoppel tegen wil en dank (onconventionele krachtpatser Dolph Lundgren en FBI-dienstklopper Brian Benben) aan in lange jassen opererende albino's 'from outer space'. Het zijn er twee, een slechte en een goede. De eerste heeft aardbewoners ontdekt als grondstoffenleveranciers van de op zijn planeet populaire drug endorfine. Met een haak boort hij een gaatje in hun voorhoofd, spuit ze vol met heroine en onttrekt de endorfine in een kathetertje aan de hypofyse. De andere gast is een politieman die de achtervolging heeft ingezet tot in de sloppen van Houston een fotogenieke stad, dat moet gezegd.

Zo zien de beide aardse gezagshandhavers zich ineens geconfronteerd met moorden in de drugscene, gepleegd met een bizar wapen, namelijk een op lichaamstemperatuur geprogrammeerde vlijmscherpe frisbee met het uiterlijk van een compact disk. De zigzag rondzoevende, muren splijtende dodelijke cd is verantwoordelijk voor de aardigste effecten in Dark Angel. De film biedt aardig amusement, maar blijft niet langer dan een halve dag in de herinnering.