Onthutsend zwak Roda onderuit tegen balvaardig Monaco; Superieur voetballende 'haantjes'

KERKRADE, 19 sept. Toen tien minuten voor het einde van de UEFA-Cupwedstrijd Roda JC-AS Monaco de Monegask George Weah door zijn trainer wegens vermoeidheid werd gewisseld, viel er niets meer te verwachten in het sportpark Kaalheide. Weah, weer zo'n slungelachtige Afrikaanse voetballer met een onnavolgbare techniek van wie er in de Franse competitie hele volksstammen spelen, zorgde gisteravond als een der weinigen voor opwindende momenten. Het was jammer dat in Kerkrade nauwelijks objectieve toeschouwers aanwezig waren, anders was de Liberiaan zonder twijfel met een ovationeel applaus naar de kleedkamer begeleid.

In plaats daarvan verspilde het Limburgse publiek zijn energie aan het luidkeels bekritiseren van de (inderdaad ondoorgrondelijke) Zweedse scheidsrechter Larsson, wanneer deze een overtreding weer eens verkeerde beoordeelde. Het moet slechts een manier zijn geweest om de frustraties af te reageren over het onthutsend zwakke spel van Roda.

Voetbal kan vaak zo onrechtvaardig zijn. Op geen enkel onderdeel was het Limburgse elftal opgewassen tegen Weah en de zijnen, die in theorie te zamen met Marseille en Bordeaux de top-drie van Frankrijk vormen. Wanneer Monaco de wedstrijd niet met de Franse slag had afgedaan, had Roda met een grotere nederlaag dan 3-1 over twee weken naar Stade Louis II in het prinsdom moeten reizen.

Trainer Jan Reker van Roda JC weet dat hopen op een wonderlijke wending in de return geen zin heeft. 'Maar als ik niet aan een wedstrijd begin om te winnen, kan ik er beter mee stoppen.'

Met dezelfde instelling had hij zijn spelers gisteren het veld ingestuurd. Hij wist wel beter. Met invallers voor belangrijke krachten als Boerebach, Groenendijk, Diliberto, Broeders, Verhagen en Van Egmond, met een geblesseerde Hanssen, met twee 19-jarige internationaal onervaren verdedigers Senden en Luypers en een 22-jarige spelverdeler Vanderbroeck die zeven maanden niet op topniveau heeft gespeeld, is winnen van Monaco onmogelijk.

Moederkindje

Maar zelfs op volle sterkte zou Roda kansloos zijn geweest. Niet dat Monaco zo'n wereldploeg is hoewel de club vorig jaar in het Europa Cup II-toernooi pas in de halve finale door de latere bekerwinnaar Sampdoria werd uitgeschakeld, maar op balvaardigheid en snelheid moeten Franse elftallen nu eenmaal aanzienlijk hoger worden ingeschat dan (behalve misschien PSV en Ajax) Nederlandse. Er wordt in Nederland vaak laatdunkend gedaan over het spelpeil in de Franse competitie, alleen al omdat bijvoorbeeld een Amsterdams moederkindje als Silooy dikker en trager geworden van een Parijs avontuur terugkeerde en de in zichzelf gekeerde Valke het in Lyon niet met zijn trainer kon vinden.

Wim Kieft antwoordde bij zijn vertrek naar Bordeaux op de vraag wat hij nu in zo'n zwakke competitie te zoeken had: 'Alsof de Nederlandse competitie zo sterk is.'

In Frankrijk wemelt het van fantastische voetballers, maar hun mentaliteit is niet toereikend om voortdurend op volle kracht en gedisciplineerd te spelen. Het gedrag van Eric Cantona, de grote Franse ster, is illustratief voor voetballende 'haantjes'. Als hij speelt (tegenwoordig voor Marseille) scoort hij, als hij niet speelt is hij geschorst of van de training gestuurd.

Reker heeft Monaco driemaal zien spelen om een goed beeld van het elftal te krijgen. Maar al bij de eerste wedstrijd was hem duidelijk dat tegen spelers als Weah, de Argentijn Diaz en de Portugees Rui Barros geen Limburgs kruid gewassen is. 'Neem eens Sauzee', zegt de Roda-trainer over de Franse international die vorig jaar nog bij Olympique Marseille speelde. 'Die heeft acht miljoen gulden gekost. Dat kosten alle Roda- en MVV-spelers nog niet samen. En zo overdreven is dat geld ook weer niet. Sauzee is de beste libero van Frankrijk.' Reker mocht dan niet over zes vaste spelers kunnen beschikken, zijn collega Wenger miste zijn spits Diaz, Sonor (beiden geschorst) en Fonfana, een wonderkind uit de Ivoorkust dat door zijn lastige karakter op non-actief is gezet. Bovendien ontbrak Glen Hoddle, de Engelse spelverdeler die zich al een jaar afvraagt of zijn geblesseerde knie nog te gebruiken is. Maar tegen het zwakke Roda hoefde het met zes (ex-)internationals spelende gezelschap, dat voor het grootste deel wordt betaald door prins Rainier, zich geen zorgen te maken.

Tevreden

Wenger zei in zijn analyse dat hij had geweten dat zijn elftal qua voetbal Roda onder de voet zou lopen. 'Maar mijn grootste zorg was dat we niet zouden scoren. Want dat doen we de laatste wedstrijden te weinig. Met drie doelpunten ben ik uiterst tevreden. Het hadden er zes kunnen zijn. Maar ik was al blij dat we zoveel kansen creeerden. We wisten waar Roda's zwakte lag.' De zwakte lag bij Roda vooral in de defensie, waar de Poolse doelman Bolesta geen zekere indruk maakte. Reker: 'Communicatieproblemen met die jonge , nieuwe spelers.'

De verdedigers voor hem op de hard en sterk spelende libero Hanssen na kregen geen greep op de prachtige atleet Weah, de behendige Passi, de slimme Dib en de snelle Rui Barros die bij Juventus te licht werd bevonden, maar ooit de Ajax-verdediging uit haar arrogante slaap deed ontwaken.

De manier waarop Weah 1-0 scoorde was van WK-kaliber, de wijze waarop Dib 2-0 maakte was wellicht nog mooier, maar de scheidsrechter had een duwtje van de Fransman geconstateerd en keurde de treffer af. Typisch Frans was de onverschilligheid waarmee de verdediging inclusief de 35-jarige doelman Ettori (op het WK in 1982 al een omstreden international) reageerde op een Roda-aanval. De kopsterke Australier Arnold profiteerde alert: 1-1. 'Het was een wedstrijd van twee pijnlijke momenten', meende Reker. Het eerste was vlak voor rust, toen Monaco (door Passi) 2-1 maakte. Het tweede gold het moment waarop Dib 3-1 aantekende, vijf minuten voor tijd. 'Weten we op die belangrijke momenten doelpunten te voorkomen, dan kan het anders lopen.'

Trainerswijsheid dus. Vlak na rust schoot Haan na een vrije trap net over het doel. Reker: 'Als het dan 2-2 wordt, kun je nog hopen hebben voor de tweede wedstrijd. Met andere spelers en minder geblesseerden. Ik weet het: we zullen nooit winnen. Maar als trainer moet ik geloven dat de wonderen de wereld niet uit zijn.'