Het blijft tenslotte een slachterij

In een pluimveeslachterij in Breukelen woedde dit voorjaar een arbeidsconflict met als inzet het aantal kippen dat per minuut moest worden geslacht. De werknemers achtten 98 kippen per minuut mogelijk, maar de directie vond soms 106 per minuut noodzakelijk om het gewenste aantal van 47.000 kippen per dag panklaar te maken. De buitenwereld keek onthutst toe. Het geruzie om de aantallen was voor de werknemers onderdeel van een strijd voor verbetering van hun arbeidsomstandigheden, want die waren in hun ogen net als het 'moordend tempo' onmenselijk. Gisteravond zond de RVU een documentaire uit over een nieuw gebouwde varkensslachterij in Weert, waar de arbeidsomstandigheden door de directie wel in broederlijk overleg met de ondernemingsraad zijn verbeterd.

In de oude fabriek, zo werd getoond, kwamen de varkens met hun achterpoten aan een slachthaak hangend binnen, waarna een man, die 'de steker' werd genoemd, de spartelende beesten met een hand in de juiste stand moest sjorren om ze met het mes in de andere hand te kunnen doodsteken. In de nieuwe fabriek komen de varkens liggend op een lopende band binnen, en hoeft de steker alleen nog zijn eigenlijke werk te doen: toesteken, 420 keer per uur.

Een drastische verbetering, zo vertelde de voorzitter van de ondernemingsraad boven het lawaai van de machines uit, is ook het in hoogte verstelbaar maken van de werkplekken, zodat slachters bijvoorbeeld niet meer staande op hun tenen met hun armen omhoog hoeven te werken. En een deel van de snij- en hakwerkzaamheden is overgenomen door machines die, zoals we konden zien, in een fractie van een sekonde een varken van achter naar voor doormidden kunnen zagen.

Landbouw-minister Braks sprak bij de opening van de nieuwe fabriek van 'arbeidsomstandigheden die we tot voor kort in slachterijen niet voor mogelijk hielden'.

De modernisering van de slachterij heeft overigens ook tot gevolg dat de snelheid van de lopende band is opgevoerd van 210 varkens per uur tot 420. Niet alle werknemers zijn blij met de veranderingen. Een slachter zei het frustrerend te vinden dat de handelingen kleiner waren geworden. Het blijft tenslotte een slachterij. De buitenwereld keek weer onthutst toe. Als deze nieuwe fabriek andere slachterijen tot voorbeeld moet dienen, hoe vreselijk is het daar dan wel niet?

    • Hans Nijenhuis