Twee levensvisies aan dezelfde glazen tafel

Vier jaar geleden ontmoetten Ramses Shaffy en Hugo Koolschijn elkaar al eens als Andre en Wally aan een gedekte tafel voorzien van echt eten en drinken; Mijn diner met Andre was in de regie van Herman Naber een tot in de details realistisch uitgevoerde en gespeelde voorstelling. Het stuk is nu opnieuw en in dezelfde bezetting uitgebracht, door Gerardjan Rijnders, maar deze keer is de maaltijd denkbeeldig. Tijdens het tafelgesprek wordt alleen gerookt en gedronken. Andre en Wally zijn gemodelleerd naar Andre Gregory en Wallace Shawn, de schrijvers van het stuk, die de rollen in de jaren zeventig ook zelf hebben gespeeld. Andre is een bekend Newyorks toneelregisseur die een paar jaar niets van zich heeft laten horen, omdat hij zich had teruggetrokken in alternatieve leefgemeenschappen. Wally is een toneelschrijver die nooit de erkenning en de roem heeft gekregen waar hij op hoopte. Ze hebben elkaar een tijd uit het oog verloren, maar nu zullen ze elkaar voor het eerst sinds jaren weer zien. Deze ontmoetingsplaats is in de mooie strakke vormgeving van Paul Gallis een modieuze eetgelegenheid in Nieuwe Zakelijkheid-stijl. De tafels hebben een onderstel van chroom en een glazen bovenblad, de stoeltjes met ijle poten bieden een minimum aan zitcomfort. Geen wonder dat Hugo Koolschijn voortdurend op zijn stoel zit te schuiven, maar het is ook om aan te geven dat hij zich als Wally in toenemende mate ergert aan de opvattingen van Andre. Hoewel Wally aanvankelijk niet veel anders doet dan luisteren, blijkt uit zijn beleefde hoofdknikjes dat Andre's ontboezemingen hem met scepsis vervullen. Hun levensvisies staan diametraal tegenover elkaar.

Andre is een mysticus die geprobeerd heeft de grenzen van het bestaan en de drijfveren van de mens te doorgronden met behulp van experimentele workshops in communes in de bossen van Polen. Het doel was de 'waarachtige impuls' te vinden die hem zou kunnen leren wat het is om 'echt geleefd' te hebben. Maar hij is nu gedesillusioneerd teruggekeerd uit 'de wereld van het onderbewuste' waarin zijn ego was opgelost. Wally, de realist, begrijpt niet waar Andre het over heeft. Hij wil slechts 'overleven': zorgen dat er brood op de plank is; hij is al tevreden als hij 'sochtends in zijn koude koffie geen kakkerklak aantreft. Hij geniet van de kleine dingen in het leven; waarom zou je naar meer verlangen? Hugo Koolschijn speelt Wally met grote overtuigingskracht. Gedenkwaardig zijn zijn afwisselend cynische en ongelovige gezichtsuitdrukkingen, als hij met opgetrokken wenkbrauwen 'tja' en 'och' mompelt. Ramses Shaffy is als Andre zo levensecht, dat je af en toe vergeet naar theater te kijken. Het enige bezwaar dat tegen de voorstelling ingebracht zou kunnen worden is dat Andre, in de regie van Gerardjan Rijnders, wel erg veel ruimte krijgt zijn ideeen te etaleren: zijn woordenvloed gaat na enige tijd vervelen. Misschien ook zijn de idealistische opvattingen die Andre erop nahoudt en de rationele bedenkingen ertegen van Wally langzamerhand te vaak gehoord om nog te kunnen verrassen maar het spel van Shaffy en Koolschijn vergoedt veel.

    • Gerardjan Rijnders
    • Noor Hellmannvoorstelling
    • Michael Eenhoorn
    • Mijn Diner Met Andre
    • Andre Gregory. Regie
    • van Wallace Shawn
    • Herman Naber
    • Hugo Koolschijn. Gezien
    • Ramses Shaffy