WK-DAGBOEK

Voorwaarts en niet vergeten. Dat is ook voor het Nederlands elftal maar het beste. Binnenkort beginnen immers de kwalificatiewedstrijdenvoor het EK in 1992 in Zweden. Te hopen valt dat 'generaal' Michels hetnationale team, dat het nu zonder de spuger Rijkaard moet stellen, tot betere prestaties weet te inspireren dan Leo Beenhakker. Want over deverrichtingen van onze jongens tijdens het afgelopen WK in Italie vielnu niet echt naar huis te schrijven. Gelukkig deed de prettig eigenwijze Youp van 't Hek dat wel. Zijn sportcolumns in deze krant, die deel uitmakenvan dit dagboek, vormden verkwikkende lectuur tijdens het sportief weiniginteressante toernooi, dat bovendien Duitsland als winnaar kende.

Verdiend, dat wel. In Van 't Heks verslag duikt regelmatig de weinig verheffende affaire op rondom zijn A-accreditatie als journalist tijdens het WK. Door machinaties van de Nederlandse Sportpers Service (NSP) kwam deze niet tot stand. De cabaretier-sportjournalist moest het hierdoor met een B-accredidatie doen. Daarmee mag je, aldus Van 't Hek, alleen maar naar het toilet van je eigen hotelkamer. Goddank is intussen de NSP voor zijn geborneerde handelwijze justitioneel op de vingers getikt en veroordeeld tot een boete van ruim een ton. De affaire heeft Van 't Hek nog meer tot een buitenstaander gemaakt dan hij al was. Zijn dagboek heeft er alleen maar bij gewonnen. De sportieve ontwikkelingen, die per dag worden samengevat, komen slechts beperkt aan bod en vormen vooral aanleiding tot notities over de randverschijnselen van zo'n voetbalcircus. De genante dan wel ontroerende supporters, de haast vanzelfsprekend geachte omvangrijke politiebegeleiding, de stuitende bobo's, de overvloed aan journalisten die nauwelijks geinspireerd voor de zoveelste maal een verbaal weinig begaafde voetballer een interview afnemen; dergelijke zaken becommentarieert Van 't Hek bij voorkeur. En dat doet hij op een originele en amusante manier. Over de gave van het woord we wisten het al beschikt hij in niet geringe mate. Ik heb me niettemin afgevraagd waarom een dagboek als dit wordt uitgegeven. In de actuele context van het WK zijn zulke stukjes leuk. ' Heb je Van 't Hek nog gelezen?, ' vraag je dan aan een collega. ' Ja, wat is hij toch geestig, he?' Maar nu, na twee maanden al, is het eigenlijk mosterd na de maaltijd. Toch vermoed ik dat de uitgever van Van 't Hek een passend commercieel antwoord op mijn vraag zal kunnen geven.