OPTIEBEURS; Olie-scopisten gevraagd

Piskijkers zijn al honderden jaren lieden die langs min of meer paranormale weg aan iemands water kunnen zien hoe het met hem of haar is gesteld. In die methode is de ouderwetse nachtspiegel een magische bron van informatie, voorloper van de moderne diagnosetechnieken, een soort persoonlijke medische databank avant-la-lettre waar een luchtje aanzit.

Er is altijd sterk getwijfeld aan de deskundigheid en de betrouwbaarheid van de pisscopisten, maar zieke mensen die ten einde raad zijn en niet meer weten waar ze het moeten zoeken, kunnen soms troost vinden bij iemand die zich vol aandacht en overgave over hun plasje buigt.

Vele professionele en amateurbeleggers gedragen zich als lusteloze patienten en lijken niet meer te weten wie ze moeten geloven. Natuurlijk kent ook de beurswereld allerlei kijkers, scopisten, die zich dagelijks voor het beeldscherm van hun computer zetten en proberen om uit de historische koers- en omzetgrafieken van beursindexen, aandelen, rente, valuta en andere belangrijke waarden de toekomstige kwalen van de financiele wereld af te leiden. Maar steeds weer logenstraft de onvoorspelbare werkelijkheid de te duidelijke diagnoses.

De tijd lijkt rijp voor een ziener die aan de kleur en de helderheid van de olie kan zien wat de spelers in het Middenoostelijke schaakspel van plan zijn. Een oliescopist die kan vertellen wat de leiders van Irak en de VS van plan zijn. Voorlopig moeten beleggers zich nog even redden met de ellende van de dag: de dollar waar de fut uit is, de hogere olieprijs die door slimme producenten en handelaar op peil gehouden en dan nog die tergende onzekerheid rond Irak.

Soms zijn er dagen op de beurs dat iedereen weer wil kopen, zoals maandag na de ontmoeting tussen Gorbatsjov en Bush, maar dat is niet meer dan een kort technisch herstel.

Wie gelooft dat de somberheid waar de beurs de laatste weken onder lijdt overdreven is en wil profiteren van de lage koersen en de nog gunstige economische vooruitzichten voor Europa, kan overwegen een eigen speculatieve portefeuille samen te stellen voor de wat langere termijn, naast een flink bedrag op de bank of in obligaties.

In die portefeuille worden opgenomen de aandelen DAF, Gist Brocades, KLM en Philips. Die vier fondsen hebben gemeen dat er opties op verhandeld worden en dat, mede naar aanleiding van de resultaten, de huidige koers rond de 25 gulden schommelt, net boven de laagste stand in de afgelopen twaalf maanden.

Met tienduizend gulden (of een veelvoud van dat bedrag) koop je 100 (of een veelvoud) aandelen van ieder fonds. Die honderdtallen zijn nodig om iets met opties te kunnen doen.

Zo krijg je volgens een volstrekt a-wetenschappelijke methode een mandje met fondsen in vier geheel uiteenlopende sectoren van het bedrijfsleven. De koper van dat mandje ontvangt op misschien alle aandelen dividend, maar hoopt in stilte op een beter beursklimaat en meevallende cijfers die de koers flink opkrikken of op een overname (soms zijn geruchten al voldoende) op een prijs boven de beurskoers.

Het mandje kan nog uitgebreid worden met ABN-Amro en VOC om het risico over meer sectoren te spreiden. Om de totale investering, bij zes fondsen, onder de vijftien duizend gulden te houden, kunnen in plaats van de bankaandelen de langlopende calls januari 1992 of 1993 met uitoefenprijs 37,50 gekocht worden.

Het dividendrendement op de aandelen kan wat opgevijzeld worden door op de stukken januari call-opties te schrijven met een uitoefenprijs die niet te dicht boven de huidige beurskoers ligt, anders worden de koersstijgingen van de aandelen te zeer beperkt door de uitoefenprijs van de geschreven opties.

Jammergenoeg zijn de koersen van die opties zo laag dat het nauwelijks de moeite loont, er moeten ook nog kosten af, om die te schrijven. Het wordt pas interessant om te schrijven als de koersen van de aandelen en de call-opties flink omhoog gaan.

Beleggers die de tijd nog niet rijp vinden om aandelen te kopen, maar er toch iets voor voelen om een mandje op te zetten, kunnen de investering gedeeltelijk voor zich uit schuiven door in plaats van de aandelen te kopen, put-opties te schrijven. Dat impliceert een koopplicht van de aandelen op de uitoefenprijs van de opties, maar ook de storting van een bedrag als garantie voor het nakomen van die plicht.

    • Adriaan Hiele