Nominaties voor de Booker Prize dit jaar weinigopzienbarend

LONDEN, 14 sept. De zes kandidaten voor Engelands meest invloedrijke literaire prijs, de Booker Prize, bestaan dit jaar uitsluitend uit 'veilig' geachte auteurs. Geen van hen is jonger dan vijftig, een van hen (Penelope Fitzgerald) heeft de Booker Prize al eens gewonnen en vier van hen naast Fitzgerald Brain Moore, Beryl Bainbridge en Mordecai Richler hebben al eerder op de zogeheten shortlist gestaan. De gebruikelijke literaire rel heeft dit jaar dan ook weer als onderwerp dat elders briljant geachte kandidaten niet genomineerd zijn.

De geselecteerden zijn, in alfabetische volgorde: Beryl Bainbridge met An Awfully Big Adventure; A. S. Byatt met Possession; Penelope Fitzgerald met The Gate of Angels; John McGahern met Amongst Women; Brian Moore met Lies of Silence en Mordecai Richler met Solomon Gursky Was Here

Volgens de letterkundig redacteur van The Times, Philip Howard, hoort A. S. Byatt te winnen, al is het maar omdat Penelope Fitzgerald de prijs al eens gekregen heeft. Dat Fitzgerald dit keer meedoet met het beste boek dat ze ooit geschreven heeft, doet voor het winnen van de prijs minder ter zake. The Daily Telegraph (Nicholas Shakespeare) noemt als favorieten Beryl Bainbridge, A. S. Byatt en John McGahern en The Guardian verschuilt zich achter de schatting van een bookmaker, William Hill, die Brian Moore als favoriet noemt en de tweede plaats laat delen door A. S. Byatt en John McGahern. In het lijstje van auteurs die zich volgens de critici door de keuze van de jury geschoffeerd kunnen voelen, gooien William Boyd en Ian McEwan (The Innocent) de hoogste ogen. The Times voegt Elizabeth Jane Howard en Robert Nye toe, de Daily Telepgraph P. D. James, Muriel Spark, Nadine Gordimer en J. M. Coetzee en The Guardian noemt nog Salman Rushdie's vriend Hanif Kureishi, met zijn The Buddha of Suburbia.

De Booker-prijs is met zijn uiteindelijke beloning van 20,000 pond niet de meest lucratieve literaire prijs in Engeland (dat is de ordinairder geachte Whitbread Prize), maar verleent wel de meeste status. Iedere Brit heeft op zijn televisiescherm kunnen zien hoe onbehouwen een woedende Salman Rushdie zich gedroeg toen tegen zijn stellige verwachting in niet hij, maar Coetzee tot winnaar werd uitgeroepen. Anthony Burgess weigerde aan het prijsuitreikingsdiner te verschijnen toen hij er lucht van kreeg dat niet hij, maar William Golding zou winnen en Peter Ackroyd heeft volgens vrienden een jaar nodig gehad om bij te komen van het feit dat zijn boek Chatterton hem de prijs opleverde.

Gebrek aan erkenning door jury van de Booker-prijs kan echter ook lucratief zijn: de ook in 1987 gepasseerde William Boyd verkocht na alle publiciteit 20.000 gebonden exemplaren van zijn The New Confessions. Vorig jaar was er eindeloze kritiek over het negeren van Julian Barnes' Flauberts Parrot en nog meer over dat van Martin Amis' Money. Beide boeken werden in een oplage van 40.000 (hardback) elk verkocht. Maar het winnen van de Booker Prize levert altijd een verkoop van tenminste dat aantal op, en soms van meer dan het dubbele.