Struisvogel werd in prehistorie als lastdier gebruikt

Op prehistorische grottekeningen en inscripties op stenen in de Sahara zijn afbeeldingen van de struisvogel vrij algemeen. Maar tot dusverre golden het altijd struisvogels in natuurlijke posen, waaruit niet viel af te leiden of de vogel als huisdier werd gehouden of dat hij werd bejaagd.

Onlangs werd door T. Tillet in het dal van de Enneri Blaka. Nigeria, een kleine inscriptie gevonden, die erop duidt dat de struisvogel gedomesticeerd was en af en toe als lastdier werd gebruikt.

De inscriptie is klein (ca 20 bij 20 cm) en kan op grond van de stijl worden gedateerd tussen de 7000 en 5000 jaar geleden (5000 tot 3000 jaar voor Christus). Op de tekening zijn geen veren of vleugels zichtbaar, maar op de rug bevindt zich duidelijk iets als een stuk bagage dat met banden op een of andere manier aan de struisvogel is bevestigd.

Ofschoon er enkele vage aanwijzingen bestonden dat struisvogels in het verre verleden als lastdier werden gebruikt, waarden deze nooit erg overtuigend. De gevonden inscriptie is dat wel en duidt erop dat de struisvogel al zeer vroeg gedomesticeerd werd.

Bekend is dat de Egyptenaren af en toe jonge struisvogels vingen en ze in een stevig tuig als trekdier gebruikten. In de Grieks-Romeinse tijd trok een span van acht struisvogels de ceremoniele kar van koning Ptolemeus Philadelphus. Zijn vrouw zou af en toe op de rug van een struisvogel gereden hebben. Pas aan het eind van de vorige eeuw hebben Fransen met succes enkele jaren struisvogels weten te domesticeren. (Nature, 30 aug.)