Jiskifet: amusant en absurd nieuw tv-programma

Ik heb een nieuw Nederlands televisieprogramma gezien, dat buitengewoon leuk is. Het heet Jiskefet, hetgeen waarschijnlijk niets betekent, en het is gemaakt volgens de formule van Monty Python's Flying Circus een uitermate voor-de-hand-liggende vergelijking, die echter in dit geval onvermijdelijk is. Een half uur lang is een volstrekt onvoorspelbare reeks scenes te zien, zonder enig onderling verband en uiteenlopend van genre. Er zitten persiflages tussen, absurde sketches en schitterende staaltjes typeringskunst. De eerste aflevering wordt zondagavond uitgezonden door de VPRO, die er vooralsnog vier in voorraad heeft. De makers zijn niet onwelgevallig er meer te maken.

Jiskefet wordt geschreven en gespeeld door Herman Koch, Marjan Luif, Kees Prins en Michiel Romeyn; hun regisseur is Pieter Verhoeff, die in Van geluk gesproken al bewees dat hij een komische scene kan maken. Het programma werd naar zijn zeggen geboren uit de gedachte dat er weer eens 'een heel direct, ongegeneerd VPRO-programma' moest komen. De programmaleiding reageerde aanvankelijk gereserveerd; er zijn de afgelopen seizoenen al heel wat pogingen tot humor mislukt.

Het is nutteloos en pretbedervend om over de inhoud veel uit te wijden. De eerste aflevering omvat om een indruk te geven de trailer van een nieuwe horror-film, de frustraties van een Norenhater ('t is ook zo makkelijk, d'r is toch niks makkelijkers dan uit een land te komen waar ze van die fjorden hebben?'), een lokaal acrobatenduo, twee betweters, een schrijversportret, een uit de hand lopend tekenfilmpje voor kleuters en een hardhandige burenruzie. In de tweede aflevering, van hetzelfde hoge niveau als de eerste, valt vooral het fabuleuze imitatie-talent van Kees Prins op. Op zijn repertoire staan onder meer Philip Bloemendal, Swiebertje en een typische tv-correspondent in Washington. Voorts bevat die tweede een verrassend optreden van een lid van het koninklijk huis.

In tegenstelling tot Python, met zijn opzettelijk knullige vormgeving, is Jiskefet bijzonder fraai van uitvoering. Voor elk tafereel zijn de belichting en de camera-instellingen geheel aangepast aan de geparodieerde stijl. Elk van de spelers profiteert bovendien van de make-up van Arjen van der Grijn, die in zijn specialisme opnieuw Van Kooten en De Bie-kwaliteit aflevert. Ik heb me, tijdens een voorvertoning van het programma, bovenmatig vermaakt en ga morgenavond weer kijken.

    • Ned. 2
    • Henk van Gelderjiskefet