De Belgische pers is doorgaans wat milder in beschouwingen; vragen aan Guy Thys

Guy Thys wordt over enkele maanden 68 jaar, maar zijn gezicht valt bij de Koninklijke Belgische Voetbal Bond nog nauwelijks weg te denken. Thys is een levensgenieter, een man die het geluk schijnbaar moeiteloos afdwingt en vrijwel ononderbroken sinds 1976 met het Belgische nationale elftal het ene succes na het andere behaalde. Het verslaan van wereldkampioen Duitsland in de voorronden voor het EK in 1992 in Zweden wordt de nieuwe krachttoer voor Thys, de voormalige kolenhandelaar uit Antwerpen zonder trainersdiploma's, die als weinig anderen in staat is zijn vak te relativeren.

U bent nu 67, Michels is 62. De laatste is aanvankelijk met frisse tegenzin weer aan de baan van bondscoach begonnen. Geldt dat ook voor u? Misschien een beetje met tegenzin. Na het vertrek van Walter Meeuws werd er voor het WK opnieuw een beroep op mij gedaan en gezien de situatie uit het verleden kun je dan niet rucksichtlos nee zeggen. We spelen in oktober onze laatste interland van dit jaar tegen Wales, daarna pas weer in februari. Dient zich in die tussenliggende periode een geschikte kandidaat aan als bondscoach dan schik ik mij in die situatie. Ik wil niet discrimineren, maar dat moet bij voorkeur dan wel een Belg zijn. Meeuws, Leekens, Vandereycken etc. zijn mensen die volgens mij uitstekend in staat zijn een topelftal te coachen. Zo lopen er nog wel meer geschikte mensen in Belgie rond.

De situatie in Belgie was voor het WK vrijwel identiek aan die in Nederland. Ook in Belgie werd een bondscoach (Walter Meeuws) ontslagen maar niettemin bereikte het elftal de kwartfinales, terwijl het WK voor Nederland op een fiasco uitdraaide. Heeft dat u verbaasd? Ik was al heel nauw betrokken bij de laatste vijf van de acht kwalificatie-wedstrijden van het Belgische elftal voor het WK. Ik bedoel daarmee dat het voor mij geen probleem was het Belgische elftal in Italie gemotiveerd te krijgen. Walter Meeuws heeft het ongeluk gehad dat hij vriendschappelijke wedstrijden met de nationale ploeg moest spelen op een moment dat het de clubs niet goed uitkwam. Daardoor waren de resultaten slecht en kwam de kritiek. Ik weet niet precies hoe de situatie in Nederland lag. Dat is voor mij moeilijk te beoordelen. Zeker tegenover een Nederlandse journalist. Wel wil ik dit zeggen: als de namen van Beenhakker en Cruijff bij de spelers vallen dan moet je dat als technische leiding binnen de bond heel zorgvuldig begeleiden. Als je dat niet heel nauwkeurig oplost dan zoekt ge problemen met de vedetten he? Misschien speelt ook een rol dat onze Belgische pers over het algemeen wat milder in zijn beschouwingen is dan de Nederlandse. Er bestaat op dat punt zeker een verschil in benadering en mentaliteit tussen Nederland en Belgie.

Niettemin brak in Belgie ook de kritiek los toen Meeuws moest vertrekken. Er werd u verweten dat u geen vinger heeft uitgestoken om zijn hoofd te redden.

Dat is volledig uit de lucht gegrepen. Ik heb sterk met Walter meegeleefd en intensief met hem samengewerkt. In ieder geval zo goed als dat gezien de omstandigheden mogelijk was. Het was op een gegeven moment alleen zo dat wanneer hij verloor er onmiddellijk een vergelijking werd gemaakt in de trant van: met Thys ging het veel beter. Meeuws had de omstandigheden tegen. Hij stond plotseling aan het hoofd van een aantal spelers met wie hij daarvoor nog had samengespeeld. Daardoor praatte hij anders, gedroeg hij zich anders en ontwikkelden de zaken zich fout. Oude maten van hem begrepen niet meer wat er van de Walter van weleer was geworden. Maar daarom beschouw ik hem nog niet als een slechte trainer. Integendeel.

Uw vriend Rik de Saedeleer zei tijdens het succes op het WK: 'Guy Thys heeft vanochtend een bokkepootje in de lift gevonden.' Eric Gerets zei over u: 'Bij Thys lost alles zich vanzelf op. Vroeger al. Als hij moest kiezen tussen Coeck of Vandereycken was of de een geschorst of de ander geblesseerd. Hij heeft op het beslissende moment altijd geluk'. Zijn die meningen juist? Het Belgische elftal heeft nu 108 wedstrijden onder mijn leiding gespeeld. In die periode hebben wij ons vijf keer voor een Europees- of wereldkampioenschap voetbal gekwalificeerd. Als je al die successen op het geluk moet gaan richten dan is dat een beetje veel vindt ge niet? Ik heb enkele basisprincipes in dit vak. De omgang met de spelers is zeer belangrijk en je moet als trainer kunnen omgaan met de media. Ik denk dat ik in Belgie geen palmares meer hoef op te bouwen. Ook het afgelopen WK is voor Belgie bevredigend verlopen. De wedstrijd tegen Engeland heeft me veel voldoening gegeven, op de uitslag na. Er had een halve finaleplaats of zelfs nog meer voor ons in gezeten want de sfeer en kwaliteit binnen het elftal waren naarmate de successen toenamen voorbeeldig. Dan komt zo'n nederlaag hard aan.

U maakt echter allesbehalve de indruk een vakidioot te zijn. Vindt u dat er over een in wezen simpel spelletje als voetbal vaak niet veel te ingewikkeld wordt gepraat? Ik denk inderdaad dat bepaalde jonge trainers bij successen meer belang aan hun eigen persoon gaan hechten dan aan de zaak waar ze eigenlijk voor zouden moeten staan. Hun club of hun elftal. Ik heb nooit hoog van de toren geblazen. Ook bij succes niet. Je kunt als trainer geen wonderen verrichten zonder adequaat spelersmateriaal. Tsja, als een trainer met aanwijsbaar goed spelersmateriaal met zijn elftal niet presteert dan zal het wel geen goede zijn. De rest is vaak theoretisch gezever. Voetbal is een erg simpel spelletje. Wanneer het echt misloopt dan ben je als trainer op de bank volslagen machteloos. Maar daarom kun je als trainer nog wel serieus met je vak bezig zijn.

Uw selectiebeleid herinnert weer aan de oude tijden. Gerets is teruggehaald, maar ook Vandenbergh. Zijn er in Belgie geen talentvolle jongeren? Dat is niet helemaal juist. Uitgerekend de huidige selectie herbergt heel veel jonge spelers. Maar ik denk dat het zeer nuttig is dat je voetballers als Gerets en Ceulemans erbij hebt lopen wanneer het in het veld dreigt mis te gaan. Zij kunnen dank zij hun routine binnen een elftal nog iets recht zetten.

U bent meer diplomaat dan trainer. Op het WK was Preud'homme de eerste keeper, Bodard en De Wilde werden per wedstrijd als tweede doelman om de beurt geselecteerd om geen scheve gezichten te krijgen. Ook gaat over Guy Thys het verhaal dat hij om de kritiek voor te zijn slechtere Waalse spelers in de selectie heeft gehaald ten koste van geschiktere voetballers uit Vlaanderen.

Ik wil het probleem van Walen en Vlamingen niet wegcijferen. Daar heb je in Belgie nu eenmaal mee te maken. Dat er minder Walen in de selectie zitten komt omdat er maar drie ploegen uit Wallonie in de hoogste divisie spelen. Ik vind dat je in een selectie met de nummers 18 tot en met 22 best een beetje mag schipperen. Maar nooit met de nummers een tot en met elf. Ik heb bij de samenstelling van het elftal dat in het veld staat nooit gekeken naar het aantal Walen ten opzichte van de spelers uit Vlaanderen. Ik selecteer de spelers die in mijn ogen de beste zijn. Die voetballen ook.

De sfeer op het WK was erg ontspannen. Guy Thys die wegens de hitte om twaalf uur 's middags al een Gueuze-biertje nam, spelers die aan het zwembad lagen. Houden Belgen niet van discipline? Ik denk dat je op een WK wanneer je 24 uur per dag bij elkaar bent voldoende momenten van ontspanning moet inbouwen om tot succes te kunnen komen. Die dingen ziet de pers dan. Maar dat betekent niet dat we de ganse dag niets anders doen. Qua mentaliteit, speldiscipline en conditie konden zich maar erg weinig elftallen met ons meten op het WK. Dat is ook wel uit de resultaten gebleken.

Hoe heeft u het laatste WK ervaren? Alles bij elkaar was het een teleurstellend toernooi, zonder grote vedetten. Dat Argentinie nog de finale haalde komt omdat het optimaal gebruik heeft gemaakt van de beschikbare kwaliteit. Dat aspect zag je ook bij de kleinere ploegen. Door zich steeds beter verdedigend te organiseren, is het moeilijk om een opening tegen dergelijke teams te forceren. Ik had na het WK even een kater. Want Belgie kon zich deze Mondiale meten met de groten. Dan is uitschakeling door penalties erg zuur. Daarna was het WK afgelopen voor mij. Ik ben met vakantie gegaan en heb ook geen wedstrijd meer bekeken. Zelfs de finale niet. Ik vind dat je op zo'n moment afstand moet kunnen nemen als trainer. Anders draai je door.

Wordt de uitschakeling van Duitsland voor het EK in 1992 in Zweden de laatste grote stunt van Guy Thys? We spelen eerst tegen Wales. Aan Duitsland denk ik nog niet. Ik ben me bewust dat het zeer moeilijk zal worden. Ge hebt tenslotte de wereldkampien in de poule. We hebben een belangrijk voordeel. We spelen zonder complexen. Niemand verwacht wat van ons. En, uh, ik denk dat Belgie in het verleden vaker bewezen heeft dat het vanuit die positie tot opmerkelijke dingen in staat is.13449 RECORDS TRANSFERRED