Acteurs

- Het is correct om de woorden zo aan te bieden dat de gedachten er achter de toeschouwer moeiteloos en helder bereiken.

- Om de dictie te perfectioneren moet de beginner alles zeer traag uitspreken, zodat de zinnen die later snel moeten worden gesproken niet onverstaanbaar worden.

- Als hij te laag of te hoog spreekt is hij aan het zingen. Maar in het tegenovergestelde geval wordt het monotoon. Twee even gevaarlijke en te vermijden rotsen, maar er tussenin ligt nog een derde rots verscholen, de domineestoon.

- Hij is vrij zijn eigen pauzes te nemen, maar hij moet ervoor waken de betekenis van de tekst hierdoor niet te vernietigen.

- Het ritme en de rijmwoorden aan het eind van de zin moeten niet te zeer benadrukt worden. Men moet het als proza benaderen.

- Hij moet elk deel van zijn lichaam volledig beheersen zodat hij voor de gewenste expressie er op vrije, hermonieuze en sierlijke wijze gebruik van kan maken.

- Hij moet zich voortdurend realiseren dat hij er voor het publiek is.

- Hij moet altijd richting publiek spreken en zijn aandacht verdelen tussen zijn medespelers en zijn publiek. In plaats van zijn hoofd af te wenden is het beter de ogen wat te draaien.

- Om soepel en geschikt voetenwerk te verkrijgen is het beter nooit met laarzen aan te repeteren.

- Men moet zichzelf verbieden tijdens het repeteren iets te doen dat niet in de voorstelling zelf terecht kan komen.

- De vrouwelijke acteurs moeten hun handtasjes tijdens het repeteren wegleggen.

- De acteur die op een stoel zit, mag, om de stoel naar voren te bewegen, niet zijn hand tussen zijn dijen steken om de stoel te verplaatsen.

- Ook in het gewone leven moet de acteur zich realiseren dat hij deel van een optreden is. Hij moet zich altijd een ruimte vol toeschouwers voorstellen.

- Als hij een monoloog heeft moet hij diagonaalsgewijs van achteren naar voren lopen. Omdat over het algemeen diagonale bewegingen heel prettig voor het oog zijn. De ruimte klonk wat hol. Een klein groepje acteurs en medewerkers luisterde naar Erik Vos, artistiek leider van toneelgroep de Appel. Met deze oergeestige 'Regels voor Acteurs' geschreven in de 18de eeuw door Goethe opende hij zijn toneelseizoen. Goethe schreef er 91. Wisten ze toen ook al dat in ironie grote waarheden schuilgaan? Dit was in ieder geval de laatste keer in dit seizoen dat het Appeltheater niet was uitverkocht.

    • Leonard Frank