Slopersbal velt uitgewoonde 'hunkerbunker'

AMSTERDAM, 5 sept. Deze week is begonnen met de sloop van de twintig jaar oude studentenflat de Zilverberg, genoemd naar de gelijknamige straat in Amsterdam-Noord.

De flat van tien verdiepingen bood in zijn hoogtijdagen onderdak aan ongeveer 650 bewoners. Na een steeds groter wordende exploitatieverlies door leegstand en het stranden van alle mogelijke verbouwingsplannen heeft de Stichting Studenten Huisvesting Amsterdam (SSHA) besloten de flat af te breken. 'Er is een studentenflat waar je beslist niet terecht moetkomen', ging het verhaal onder studenten, 'en dat is de Zilverberg.'

De uit 1970 stammende flat, die de woningnood onder studenten moest oplossen, had een slechte naam omdat het een verzamelpaats zou zijn van criminelen en druggebruikers. In het ontwerp waren al fouten geslopen: op de acht afdelingen in het midden waren de keukens vergeten. Buurtbewoners die een hekel aan studenten hadden, frequenteerden het cafe op de begane grond, wat tot vechtpartijen leidde. Verder schenen de meest asociale studenten er te wonen. Het was niemand duidelijk of ze het al waren of dat ze het daar werden. Kazerne en open inrichting waren nog de meest vleiende etiketten die de flat kreeg opgeplakt. In later jaren schilderde iemand op de gevel: De Hunkerbunker.

Een gang heette geen 'eenheid', zoals op andere flats maar 'afdeling'. Iedere afdeling telde twintig kamers met even zovele bewoners zij deelden een keuken. Voor de 650 bewoners waren slechts vier gammele liften beschikbaar. De zogeheten anti-zelfmoordramen zaten slecht in de sponningen zodat de gordijnen bijna nooit stil hingen. Bij harde wind klonk in veel kamers een fluitend geluid via het stopcontact. De gangen waren smal en laag.

Wie het trof op zijn of haar afdeling kon het net zo goed hebben als op welke flat ook. Hoewel de meeste marinefregatten meer meisjes hebben dan de Zilverberg destijds, was het niet overal ongezellig. Er was een Limburgse afdeling en een afdeling met een hoog percentage 'tukkers'. Er waren feestavonden, bands in de bar onder de flat, een pooltable, een doka en voor een verzetje konden de bewoners altijd uitwijken naar het cafe van de andere, iets deftiger studentenflat in Noord: de Cleyndertweg.

Rekening houdend met het grote verloop hebben naar schatting twintigduizend mensen in de flat gewoond. Hoewel de Zilverberg dertig jaar zou moeten blijven staan volgens de toenmalige Dienst Studenten Huisvesting, werd in 1980 al gesproken over verbouwingsplannen. Ambtenaren kwamen met uitgewerkte plannen voor galerijen en balkons, kleinere woongroepen en al het noodzakelijke klein onderhoud. Het mocht niet zo zijn. Vanaf 1982 steeg de hoeveelheid leegstaande kamers tot boven de tien procent en verscheen in het universiteitsblad Folia een bericht onder de kop 'Zilverberg wellicht tegen de grond'. De verder verpauperende flat kwam op ongunstige wijze in het nieuws toen in 1987 een vier maanden oud lijk werd ontdekt in een van de kamers. In 1988 was weer even sprake van een verbouwing tot HAT-eenheden en zelfs bejaardenwoningen. Nu is de slopersbal definitief door de gevel gegaan en wordt de flat met de grond gelijk gemaakt. Het zal wennen zijn voor de omwonenden.

    • Lucas Ligtenberg