Luchtoverwicht van VS in het Golfgebied

ROTTERDAM, 5 sept. Geheel volgens de traditie dat generaals vooral de vorige oorlog willen winnen, kijken ook de chefs van de Amerikaanse luchtmacht op eerdere gewapende conflicten terug. De ervaringen die zij in Vietnam, Libie, Panama en Grenada hebben opgedaan, worden zo goed mogelijk verwerkt in de militaire opbouw van de Verenigde Staten in het Golfgebied.

Ontstaat in de komende weken een gewapend conflict, dan kunnen in Saoedi-Arabie gestationeerde eenheden van de Amerikaanse luchtmacht in ieder geval verzekerd zijn van een hoofdrol.

Om Irak met harde hand tot concessies te dwingen staan de Amerikanen diverse wapensystemen ter beschikking. Aan het arsenaal van wat oudere vliegtuigen als de A-10, de B-52 en de F-111 zijn de laatste jaren enkele gloednieuwe systemen toegevoegd.

Grondtroepen

De A-10, Thunderbolt II, door de piloten Warthog genoemd, is ontworpen voor het ondersteunen van grondtroepen. Het is de vervolmaking van een concept dat uit de Tweede Wereldoorlog stamt. De A-10 is eigenlijk een anti-tankkanon met vleugels. Het kanon heeft zeven roterende lopen en schiet granaten af die zijn verzwaard met afgewerkt uranium. De Warthog is zo stevig dat het in staat wordt geacht toch nog veilig de thuisbasis te bereiken ook al is een van de twee straalmotoren er afgeschoten. Het toestel stond al op de nominatie om uit de luchtmacht-inventaris te worden geschrapt en via hulpprogramma's aan Turkije en Zuid-Korea te worden verkocht.

Het toestel met verreweg de langste staat van dienst is de B-52. Er staan er minimaal vijftig te wachten op het eiland Diego Garcia in de Indische Oceaan. De relatieve onnauwkeurigheid waarmee deze bommenwerper grote ladingen bommen op het doel kan gooien maakt de inzet ervan echter onwaarschijnlijk. Om die reden werd in 1986 een oorspronkelijk geplande aanval met B-52's op Libie verworpen. Behalve marinevliegtuigen voerden toen vooral F-111 'Aardvarks' een bombardement uit op Libische militaire installaties en op de vermoedelijke verblijfplaats van de Libische leider Moammar Gaddafi.

De piloten van de 48ste Tactical Fighter Wing, die met hun Aardvark-jachtbommenwerpers laser-geleide Pave Way II-bommen wierpen op Tripoli, voeren nu oefenvluchten uit vanaf de Turkse vliegbasis Incirlirlik.(Bij de onlangs ingevoerde systemen gaat het behalve om zogeheten Force multipliers, zoals nieuwe satellietcommunicatie en snelle verwerking van slagveldgegevens, vooral om hardware zoals de F-117A Stealth-fighter, de F-15E Strike-eagle, de AH-64 Apache gevechtshelikopter en de Patriot luchtafweerraket. De F-117A is onlangs in de openbaarheid gekomen, nadat het bestaan van het toestel een jaar lang officieel was ontkend. De F-117A is slechts een van de vele wapensystemen waarin de zogeheten Stealth-technologie is verwerkt, waarmee het vliegtuig niet alleen goeddeels onzichtbaar is gemaakt voor radar maar ook het 'warmtebeeld' is gereduceerd zodat het minder kwetsbaar is voor hitte-zoekende raketten. Na veel speculaties in de vakpers werd zijn operationele status duidelijk tijdens de interventie in Panama van vorig jaar december. Twee F-117A's voerden daar een overigens niet geheel succesvol nachtelijk bombardement uit op legerbarakken waarin zich Panamese elitetroepen bevonden. Twee andere Stealth-toestellen cirkelden urenlang boven Panama-Stad rond, wachtend op het bericht waar generaal Noriega zich bevond. Dat bericht kwam niet.

De Iraakse luchtafweer, die hoofdzakelijk bestaat uit radar-gestuurde SAM-raketten en radar-geleid ZSU23-4 luchtafweergeschut, kan, naar algemeen wordt aangenomen, weinig uitrichten tegen de F-117A. De F-15E is een nieuwe versie van de F-15 onderscheppingsjager, die in Nederland op de vliegbasis Soesterberg is opgesteld. De uit de VS naar Saoedi-Arabie overgevlogen F-15E's zijn uitgerust met het zogeheten Lantirn-systeem en een zeer geavanceerde radar. Deze instrumenten stellen de piloten in staat om, laag vliegend, bij nacht, over een grote afstand hun geleide wapens naar het doel te dirigeren. Een testpiloot vertelde over het systeem dat hij ermee op een afstand van tachtig kilometer niet alleen zijn huis kon zien, maar ook of zijn auto op de oprit stond. De helikopter van het type AH-64 Apache is bij het leger ingedeeld en zou bij een aanval op Koeweit of bij een inmiddels onwaarschijnlijk geachte Iraakse tankaanval op Saoedi-Arabie voor het eerst op grote schaal worden ingezet. In de neus van deze gevechtshelikopter bevindt zich het zogeheten TADS-vizier, wat staat voor Target Acquisition and Designation Sight. Dit richtsysteem kan 'Hellfire' anti-tankraketten naar het met een laserstraal 'verlichte' doel sturen. De Apaches zouden opereren in kleine groepen en worden bijgestaan door lichte verkenningshelikopters, die met hetzelfde systeem een groot aantal doelen aanwijzen.

Doelwit

In de open woestijn zijn de Iraakse tanks van grote afstand zichtbaar en vormen zo een makkelijk doelwit. In 1986 slaagde een raket van het type Patriot erin een Lance-raket in de vlucht te onderscheppen. De Lance-raket is te vergelijken met de Russische Scud-raket, waarvan Irak een verbeterde versie bezit. Behalve de in Israel ontwikkelde, maar nog niet operationele Arrow-raket, is de Patriot het enige antwoord op het dreigement van Saddam Hussein om zijn raketten in te zetten tegen Israel en tegen Amerikaanse grondtroepen.

De aanwezigheid van onder andere deze geavanceerde wapensystemen laat weinig twijfel bestaan over de vraag wie er aan het langste eind trekt, mocht de lont in het kruit vallen. Specialisten van onafhankelijke instituten als het Londense International Institute of Strategic Studies zijn het er over eens dat deze nieuwe wapens de Amerikanen in ieder geval binnen zeer korte tijd een volledig overwicht zouden geven, ook al beweerde de Iraakse minister van buitenlandse zaken, Tareq Aziz, dat een militaire confrontatie 'geen vakantieuitje als in Panama of Grenada zou betekenen'.