Identiteit belangrijkste ingredient menselijk okselzweetvastgesteld

Een onderzoeksteam in Philadelphia is er in geslaagd om de chemische identiteit van de belangrijkste ingredient in okselzweet op te helderen. De ontdekking kan mogelijk leiden tot betere deodorants.

Vorige week presenteerden de onderzoekers, verbonden aan een non-profit instiutuut voor de bestudering van smaak en reuk, op ludieke wijze hun resultaat op de jaarlijkse bijeenkomst van de American Chemical Society. Ze brachten in potjes een synthetische verbinding mee die sterk lijkt op de stof die in de menselijke oksel voorkomt. De conferentiezaal was binnen korte tijd doortrokken van een penetrante zweetlucht.

Het onderzoek begon met het verzamelen van okselzweet van mannelijke vrijwilligers met behulp van absorberende kussentjes. Het transpiratievocht werd na extractie onderworpen aan chemische scheidingsmethoden, waaronder chromatografie, en de individuele verbindingen werden vervolgens geidentificeerd aan de hand van hun geur.

Tot nog toe werd aangenomen dat de belangrijkste component van okselgeur een groep vluchtige steroidverbindingen was. Echter, slechts ongeveer de helft van de bevolking kan deze verbindingen, die een onplezierige urine-achtige geur vesrpreiden, in pure vorm ruiken.

De groep uit Philadelphia concentreerde zich op een groep zuren, waarvan de meest voorkomende en tevens kwalijkst riekende 3-methyl-2-hexenoinezuur is. Petri en zijn medewerkers geloven dat dit zuur de voornaamste component van okselzweet is.

De synthese van 3-methyl-2-hexenoinezuur vergt meerdere stappen. In de oksel zijn op zijn minst drie klieren actief, met als belangrijkste de apocriene klier. Deze klier bleek een verbinding af te scheiden die gedeeltelijk wordt geconsumeerd door bacterien in de vochtige, warme omgeving van de okselholte. Deze bacterien, waaronder vooral de lipofiele difteroiden, voeden zich met de klierafscheidingen en zetten een van de produkten om in 3-methyl-2-hexenoinezuur.

Ongeveer 90 procent van alle mannen en 67 van alle vrouwen beschikt over een gezonde populatie van deze bacterien. Het gebruik van deodorants en het regelmatig wassen decimeren weliswaar de bacteriepopulatie, maar doden haar nooit geheel. Deodorants bevatten antibacteriele bestanddelen die de okselholte kiemvrij maken, antitranspiratiemiddelen metaalzouten die de ademhaling remmen. (Washington Post, 29 augustus).