Rudy Dhaenens via miniatuur-auto's naar regenboogtrui

UTSUNOMIYA, 3 sept. Rudy Dhaenens in de regenboogtrui, het was gisteren wel even wennen in Utsunomiya. De 29-jarige Belgische wielerprof mist nu eenmaal de uitstraling van een vedette. Een enkele criticus meende de renner uit St. Katerine-Lombeek te moeten vergelijken met Harm Ottenbros, de wereldkampioen van 1969 die zich later nimmer waar maakte, maar dat was een ernstige belediging voor Dhaenens.

Van origine is de Vlaming een pure knecht. Seizoenen lang verrichtte hij bij de Hitachi-ploeg hand- en spandiensten voor Claude Criquielion. De laatste drie jaar was hij bij de ploeg PDM van Jan Gisbers een gewaardeerde helper van (eerst) Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse, later van Raul Alcala, Sean Kelly en Erik Breukink. De bescheiden Dhaenens, die lang kampte met een gebrek aan zelfvertrouwen, mocht dit seizoen door de sleutelbeenbreuk van Kelly tijdens de Ronde van Vlaanderen in de voorjaarsklassiekers eindelijk zijn eigen gang gaan. Hij was in die wedstrijden vaste klant in de toptien met als uitschieter zijn tweede plaats in de Ronde van Vlaanderen.

Salarisverhoging

Vooral door die resultaten rukte hij in het klassement om de wereldbeker op naar de tweede plaats achter de Italiaan Gianni Bugno. Dhaenens meende vorige maand dat hij om die reden best een salarisverhoging verdiende bij Gisbers en hij dreigde zelfs naar een andere ploeg te vertrekken. Dhaenens: 'Once in Spanje bood me het dubbele. Daar voel je dan veel voor, zeker op mijn leeftijd.'

Voor Gisbers stond het vast dat Dhaenens sowieso zou blijven. De ploegleider: 'Dhaenens heeft bij ons een contract tot 1991. Positieverbetering? Daar kan hij zich niet op beroepen, omdat hij boven de welstandsgrens zit. Dat weet ik uit de ervaringen met Theunisse, toen die bij ons in 1988 weg wilde.' Na de triomf in Japan zal het loon van Dhaenens bij PDM in elk geval sterk worden verhoogd, want in de regenboogtrui is hij een interessante reclamemaker voor de sponsor. De Belg, met enige tegenzin naar het verre oosten gereisd, beleefde in Japan plotseling de dag van zijn leven. Achteraf was hij er nog verbaasd over dat hij en Dirk de Wolf in de spannende finale van de WK-race vrij gemakkelijk ontsnapten aan hun medevluchters Stephen Hodge, Martial Gayant en de onbekende Spanjaard Alberto Leaznibarrutia.

Hobby

De twee Vlamingen ook De Wolf behoort tot de stal van Gisbers bleven het jagende eerste peloton ten slotte nog net voor. Het goud en zilver betekende dat het Belgische twaalftal van hun nationale bond 125.000 gulden mocht verdelen. 'We danken alles aan onze goede voorbereiding', meende Dhaenens. Voor het vertrek naar Japan had hij zich thuis al aan het tijdsverschil (zeven uur) met het Aziatische land aangepast. 's Avonds ging hij steeds om acht uur naar bed, ' s ochtends om vier uur was hij weer uit de veren. Op dat moment begon hij, uit verveling, aan een nieuwe hobby: het in elkaar zetten van miniatuur-autootjes.

Twee uur later meldde zich dan zijn vaste trainingsmaat: Dirk de Wolf, met wie hij gisteren de show stal. De Wolf had in Japan recht op de prijs voor de strijdlustigste. De hele lange dag deed hij in de voorhoede van zich spreken. Hij was ook nog eens twee keer gevallen, de tweede maal door een domme stuurfout op twee ronden van het einde, toen hij met Dag-Otto Lauritzen op kop lag. Beiden rolden over de weg. De onploffende Noorse ex-politieman probeerde zijn metgezel meteen een vuistslag toe te dienen, zo woedend was hij over zijn prompt verkeken kansen op de wereldtitel.